Αντικειμενικότητα και παγωμένη μπύρα

Δεν ξέρω πόσα (και ποια) από τα λεγόμενα “ανεξάρτητα” και “αντικειμενικά” ΜΜΕ σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχουν που μπορούν να ισχυρίζονται πως είναι πραγματικά ανεπηρέαστα απ’ τις προσταγές των ιδιοκτητών τους. Φαντάζομαι λίγα. Ελάχιστα. Και σίγουρα κανένα από αυτά δεν παρεπιδημεί στην Ελλάδα. Το τοπίο μάλιστα εδώ θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί γραφικό αν πίσω από όλο αυτό το περίεργο σκηνικό που στήνεται καθημερινά σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, περιοδικά και sites δεν παίζονταν παιχνίδια εκατομμυρίων. Και βέβαια ο χαρακτηρισμός ανδρείκελα για όλους αυτούς που στελεχώνουν τα Ελληνικά ΜΜΕ είναι νομίζω επιεικής, επιεικέστατος.

Πως αλλιώς θα χαρακτήριζες κάποιον διευθυντή ειδήσεων που ως δεύτερο θέμα στο δελτίο επιλέγει ρεπορτάζ που “καυτηριάζει” την καθυστέρηση στα έργα του γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό(!) και ως τρίτο θέμα (πριν από το κλασσικό παραλιακό ρεπορτάζ κώλου) επιλέγει να προβάλει τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες της Μαριάννας Βαρδινογιάννη;

Πως αλλιώς θα χαρακτήριζες κάποιον διευθυντή προγράμματος που συντονισμένα και μεθοδικά, από τις διάφορες εκπομπές, σπεκουλάρει και προπαγανδίζει τα περί χρεοκοπίας ποντάροντας ουσιαστικά σ’ αυτήν και εξυπηρετώντας έτσι, με τον πιο χυδαίο τρόπο, τα συμφέροντα του εργοδότη του, που έχει πάρει ένα σωρό δάνεια κι έχει μεταφέρει τα λεφτά στο εξωτερικό;

Πως αλλιώς θα χαρακτήριζες ένα κανάλι που συστηματικά σιγοντάρει ένα πολιτικό κόμμα που με την άνοδό του στην εξουσία είναι σίγουρο πως θα εξασφαλίσει περισσότερα έργα στο αφεντικό;

Είναι αλήθεια πως τα ΜΜΕ στην Ελλάδα δεν αντιμετωπίζονται από τους ιδιοκτήτες τους ως αυτόνομες επιχειρηματικές δραστηριότητες αλλά ως “υποστηρικτικές” των βασικών τους ενασχολήσεων (κατασκευές, ναυτιλία, προμήθειες δημοσίου, εκδοτικά καρτέλ κλπ). Κάνω δουλειές με το δημόσιο για παράδειγμα και έχω κι ένα κανάλι και δέκα δημοσιογράφους για να… με προσέχουν. Ακόμα όμως και αυτοί που έχουν ως κύριο επιχειρηματικό πεδίο τα ΜΜΕ δεν είναι παρά τυχοδιώκτες και απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου. Η κατάσταση μοιάζει με λίγο με το αυτοσχέδιο δικαστήριο του Ρου Μπίν όπου προσέφερε “δικαιοσύνη και παγωμένη μπύρα”. Κάπως έτσι…

Κάποια στιγμή λοιπόν αυτό το παραμύθι της “ανεξαρτησίας” και της “αντικειμενικότητας” θα πρέπει να σταματήσει. Όπως ο Ριζοσπάστης έντιμα και ξεκάθαρα δηλώνει την τοποθέτησή του, “όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ”, έτσι και το Mega θα έπρεπε να αναφέρει “Όργανο των επιχειρήσεων Μπόμπολα”, το Star “Το στέκι του Βαρδή”, το Alter “Κουρής Uber Alles”, το Βήμα “Νόμος είναι το δίκιο του Λαμπράκη(RIP) Ψυχάρη”, η Ελευθεροτυπία “Στηρίζουμε τον Τεγόπουλο ελέγχουμε αυτούς που τον ελέγχουν”, ο ΣΚΑΪ “Η δεοντολογία σταματάει εκεί που αρχίζει το συμφέρον του κυρ Γιάννη” κλπ.