Η εκδίκηση των Nerds
Τα τελευταία 1-2 χρόνια τα ‘φερε έτσι η τύχη ώστε να επισκεφθώ αρκετά νοσοκομεία όπου νοσηλεύτηκαν συγγενείς και φίλοι. Ιπποκράτειο, Σισμανόγλειο, Ελπίς, Νοσοκομεία Αγρινίου και Χαλκίδας, Υγεία, Κεντρική Κλινική, Σωτηρία κλπ. Τα προβλήματα του συστήματος υγείας όπως τα ξέρουμε (ελλείψεις σε υλικοτεχνικές υποδομές, σε προσωπικό, κακή ποιότητα υπηρεσιών κλπ) είναι σίγουρα εμφανή ιδίως στα δημόσια (η πολιτική δεκαετιών απαξίωσης της δημόσιας υγείας προς όφελος των ιδιωτών απέδωσε), αλλά και στα ιδιωτικά νοσοκομεία. Υπάρχει όμως και ένα σλόγκαν που ακούγεται πολύ συχνά και λέει ”έχουμε τους καλύτερους γιατρούς αλλά με τόσα προβλήματα τι να σου κάνουν κι οι καημένοι;” Σίγουρα είναι δύσκολο κάποιος να κάνει σωστά την δουλειά του υπό δυσμενείς συνθήκες όμως επιτρέψτε μου να διαφωνήσω ως προς το πρώτο σκέλος. Οι “βόλτες” μου στα διάφορα νοσοκομεία με κάνουν να πιστεύω πως όχι μόνο δεν έχουμε τους καλύτερους γιατρούς αλλά αντιθέτως, έχουμε μάλλον τους χειρότερους και θα εξηγήσω γιατί.
Το πρόβλημα
Δεν θα σταθώ στο θέμα του χρηματισμού. Διαφθορά υπάρχει σχεδόν σε όλους τους επαγγελματικούς κλάδους στην Ελλάδα αλλά όπου κι αν βρέθηκα με ενόχλησε αφάνταστα η συμπεριφορά που θέλει τον ασθενή απρόσωπο και ξένο, απλά ένα νούμερο θαλάμου, ή ένα ιατρικό φάκελο. Ο γιατρός δεν ξέρει καν το όνομά του ενώ συνήθως με ύφος καρδιναλίων, πατερναλιστική διάθεση και χαρακτηριστική βιασύνη του απευθύνεται στον ενικό την ώρα που ο άλλος τον λούζει στα “σεις” και τα “σας” και προσπαθεί να του αποσπάσει, μια κουβέντα παραπάνω, ένα χαμόγελο – χαραμάδα αισιοδοξίας. Και είναι εκείνη την στιγμή που βλέπεις πως ο “σαδιστής” με την άσπρη ρόμπα το φχαριστιέται όλο αυτό το παιχνίδι της υποταγής και της εξάρτησης και σου ‘ρχεται να τον βουτήξεις απ’ τον λαιμό… Δείξε ρε καριόλη λίγο ενδιαφέρον. Αφιέρωσε του λίγο παραπάνω χρόνο. Πες δύο ζεστές κουβέντες που να τις εννοείς και όχι τις ίδιες νερόβραστες τυπικότητες. Δημιούργησε μια σχέση με τον άνθρωπο που σε έχει, αλλά και τον έχεις ανάγκη.
Επίσης πραγματικά έχω μεγάλη αμφιβολία για την κατάρτιση των γιατρών. Και η αμφιβολία μου δεν έχει να κάνει με την συσσώρευση πληροφοριών και γνώσεων, αλλά με την ικανότητά τους να κρίνουν, να αξιολογήσουν μια κατάσταση και κυρίως να αναζητήσουν λύσεις. Η “παπαγαλία” δηλαδή δεν προσφέρει κανένα όφελος σε καμιά δουλειά αλλά αυτό που έχει αξία είναι να ξέρεις τον τρόπο να βρεις την γνώση και κατά συνέπεια την λύση. Ακόμα δεν έτυχε να συναντήσω κανέναν γιατρό μέχρι σήμερα που να προσεγγίζει τον ασθενή με ολιστική ας πούμε διάθεση. Γι’ αυτόν ο άνθρωπος που εξετάζει δεν είναι παρά μια συγκεκριμένη συμπτωματολογία την συγκεκριμένη στιγμή και το ιστορικό, οι συνήθειες και πολύ περισσότερο η ψυχική κατάσταση του ασθενούς (μην ξεχνάμε πόσες και πόσες “ασθένειες” δεν είναι παρά σωματοποιημένες ψυχικές διαταραχές), πάνε περίπατο!
Θα σας δώσω ένα-δύο παραδείγματα. Κάποια στιγμή πριν 4-5 χρόνια γέμισα με εξανθήματα σε όλο μου το σώμα. Εξανθήματα που εμφανιζόταν για 2-3 ώρες και μετά υποχωρούσαν. Επειδή φοβήθηκα αλλά και επειδή η όλη κατάσταση ήταν εξόχως ενοχλητική πρέπει να επισκέφθηκα 5-6 γιατρούς, δερματολόγους, παθολόγους, αλλεργιολόγους. Ο ένας διαφωνούσε με τον άλλο και μάλιστα πολλές φορές καθέτως. Άλλος για παράδειγμα μου ‘λεγε να τρώω κοτόπουλο, άλλος άκουγε κοτόπουλο και έσκιζε τα πτυχία του, άλλος μου πρότεινε να κάνω τεστ για αλλεργίες, άλλος να πάρω συγκεκριμένα φάρμακα, άλλος να πετάξω στο καλάθι τα φάρμακα του προηγούμενου και πάει λέγοντας. Κανένας μα κανένας δεν μπήκε στον κόπο να με ρωτήσει για την ψυχική μου κατάσταση. Αν είχα δηλαδή στρεσαριστεί έντονα και για μεγάλο διάστημα, κάτι το οποίο τελικά ήταν και η (απλή) αιτία του φαινομένου: σωματοποιημένο άγχος.
Επίσης εκ γενετής έχω μια μικρή ενζυμική δυσλειτουργία που ονομάζεται σύνδρομο Gilbert και είναι παντελώς άκακο. Απλά υπάρχουν συχνά διαστήματα που μπορεί να εμφανιστεί κάποια κιτρινίλα (ίκτερος) στην περιοχή των ματιών εξαιτίας της ανεβασμένης χολερυθρίνης. Και δεν μιλάμε για κάτι σπάνιο αλλά για μια κατάσταση που αφορά το 5 με 10 % του πληθυσμού. Ε, λοιπόν σας μιλάω με κάθε ειλικρίνεια πως πολλές φορές που έχει να τύχει να πάω σε γιατρό, με το που διαπιστώνει αυτή την ωχρότητα (αν την διαπιστώσει), ποτέ μα ποτέ δεν με έχει ρωτήσει αν έχω σύνδρομο Gilbert, παρά χωρίς περιστοφές με στέλνει να κάνω εξετάσεις για ηπατίτιδα!!!
Η αιτία
Ας μην γελιόμαστε. Στην ανθρώπινη φύση δεν υπάρχει η έννοια “αγάπη προς τον πλησίον” παρά μόνο στην σφαίρα της φαντασίας της χριστιανικής μπουρδολογίας. Δεν αγαπάμε δηλαδή τον πλησίον αλλά την ίδια την αγάπη (το συναίσθημα), καθώς και την ανάδρασή του (feedback) από τον αποδέκτη. Και η πλάκα είναι πως επειδή όσοι διαμορφώνουν το πλαίσιο λειτουργίας της κάθε θρησκείας το γνωρίζουν συνήθως θεσμοθετούν βραβεία (π.χ. παράδεισος) και ποινές (κόλαση) για τους πελάτες τους προκειμένου να αγαπάνε με το ζόρι.
Κάποιος δηλαδή γίνεται γιατρός γιατί διψάει για την αποδοχή, την επιβράβευση, το ευχαριστώ. Παλιά τουλάχιστον έτσι γινόταν. Στην ιατρική συνήθως κατέληγαν τα καλώς εννοούμενα “ψώνια” τα οποία εξαιτίας αυτής της “δίψας” εξελίσσονταν σε καλούς επαγγελματίες. Κάποια στιγμή όμως το επάγγελμα του γιατρού έγινε πεδίο για πολλά λεφτά και κοινωνική καταξίωση. Έτσι η κομπλεξική μικροαστή μεταπολεμική ψωροκώσταινα άρχισε να οδηγεί τα μπουμπούκια της προς τα κει. Η συμφόρηση με την σειρά της οδήγησε στο ανέβασμα του πήχη και όταν ο πήχης ανεβαίνει ψηλά, με το δεδομένο (ο θεός να το κάνει) εκπαιδευτικό σύστημα, αρχίζουν να… φυτρώνουν τα “φυτά”! Οι σκατόψυχοι, στοχοθήρες, σπασίκλες, nerds των μαθητικών μας χρόνων τα “καλά παιδιά” που κοιτάζουν τα μαθήματά τους και με τον οίστρο του ανταγωνισμού αγνοούν “κακές παρέες” και μαζί έννοιες όπως φιλία, συνεργασία, χιούμορ, φλερτ, ανιδιοτέλεια, ελεύθερος χρόνος, παιχνίδι κλπ. Αυτοί λοιπόν γίνονται σήμερα γιατροί και δυστυχώς ο μονόχνοτος χαρακτήρας τους ακολουθεί.
Η λύση
Επειδή αυτό το blog δεν αρκείται στο να εντοπίζει απλά τα προβλήματα, αλλά καταθέτει και λύσεις, έχω να προτείνω τα εξής:
1) Πετάξτε τα φυτά στην θάλασσα και αν δεν μένετε κάπου παραθαλάσσια, σε κάποιο ρέμα, χαράδρα, γκρεμό, ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων, με επαρκές βάθος ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
2) Υποχρεωτικά όλοι οι γιατροί να νοσηλεύονται επί ένα εξάμηνο τουλάχιστον (κάτι σαν πρακτική ένα πράμα...) σε νοσοκομεία όπως το Ιπποκράτειο, το Σωτηρία, το νοσοκομείο Χαλκίδας και λοιπά ευαγή ιδρύματα αναλόγου επιπέδου υπηρεσιών. Και επειδή νοσηλεία χωρίς ασθένεια δεν θα έχει τα επιδιωκόμενα παιδευτικά αποτελέσματα, δεν θα ‘ταν άσχημη ιδέα να τους μεταδίδεται κάποια σοβαρή και επίμονη ασθένεια. Δόξα τω θεό μια χαρά ιοί υπάρχουν και εκτός αυτού μπορούν να παρασκευαστούν και custom made τεμάχια στα εργαστήρια.
3) Εντάξει, εντάξει πλάκα κάνω… 
Υ.Γ.1 Ξέρω ότι γενικεύω και ότι δεν είναι όλοι οι γιατροί έτσι. Πιστεύω όμως πως είναι η πλειοψηφία.
Υ.Γ.2 Υπάρχει βέβαια και το φαινόμενο “γιατροί από Ρουμανία, Βουλγαρία, Ιταλία και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις” με το οποίο θα ασχοληθούμε σε κάποιο άλλο ποστ, πρώτα ο θεός.
Υ.Γ.3 Η αλλαγή που βλέπεται στην εικόνα του blog αποσκοπεί στην βελτίωση της ταχύτητας του μιας και είχα αρκετά παράπονα ότι οι σελίδες κατεβαίνουν πολύ αργά. Ελπίζω τα πράγματα να είναι καλύτερα τώρα…
Nerd = (socially unaccepted person): (all are slang and derogatory): dag (Australian), dork, dweeb, geek, loser. Nerd, as a stereotypical or archetypal designation, refers to somebody who passionately pursues intellectual or esoteric knowledge or pastimes, rather than engaging in a social life, participating in organized sports, or other mainstream activities. The Merriam-Webster definition is an “unstylish, unattractive, or socially inept person; especially: one slavishly devoted to intellectual or academic pursuits.”
Σχετικά κείμενα:
Σχόλια
-
Πρόσφατα σχόλια
- giorgos - "Ράδιο Blackman"
- antonis_x - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- Μίλτος - "Πίστη και σωτηρία"
- varometro - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- varometro - "Μαρξ - Φρόυντ, σημειώσατε 1"
- Eimarmeni - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- Ο ...μάλλον άνθρωπος - "Μαρξ - Φρόυντ, σημειώσατε 1"
- varometro - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- Ειμαρμένη - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- Διαγόρας - "ΛΑσπες και Ορθόδοξες Συκοφαντίες"
-
Πρόσφατα κείμενα
- Μαρξ - Φρόυντ, σημειώσατε 1
- Ο κος καθηγητής και το δικαίωμα στη μαλακία
- Η οργή του Καν ξεθύμανε πια
- ΛΑσπες και Ορθόδοξες Συκοφαντίες
- Κάν’ το όπως ο ατάλαντος
- Ναρκισσισμός
- Μας έμεινε ο Κότσιρας
- Της Κούβας
- Θέμα χημείας
- Ηθική και Θρησκεία
- Danny Federici 1950 - 2008
- Back to basics part 2
- L’ Eté Indien
- Της εθνικής νίκης
- Flashback
-
Διαβάζω συχνά
-
Meta
Στατιστικά
This page has been viewed 15330 times
Page rendered in 3.1682 seconds
Total Entries: 455
Total Comments: 2088
Total Trackbacks: 5
Most Recent Entry: 07/22/2008 09:54 am
Most Recent Comment on: 08/22/2008 06:43 am
Total Members: 9
Total Logged in members: 0
Total guests: 21
Total anonymous users: 0
Most Recent Visitor on: 08/28/2008 12:44 pm
The most visitors ever was 58 on 04/17/2008 06:56 pm
Περί
Όνομα: ΝίκοςΗλικία: 36
Ύψος: σταθερό τα τελευταία 10, 15 χρόνια
Βάρος: ευμετάβλητο
Σχήμα προσώπου: περίεργο - κάτι μεταξύ ροφού και Bart Simpson
Ζώδιο: Κομψόγναθος με ωροσκόπο Ρινόκερο
Τόπος: Αθήνα
E-mail: varometro_παπάκι_gmail.com
περισσότερα...
Σχόλια... αλλού
Συμφωνώ απολύτως μαζί σου. Διαπιστώνω σε κάθε ευκαιρία όλα όσα γράφεις για τους γιατρούς.
Έχουν εξελιχθεί σε μιά απίστευτα ξετσίπωτη ράτσα, αδιανόητα αλαζονική. Ιδιαιτέρως ξεχωρίζω τους εργαζόμενους σε ιδιωτικά νοσηλευτήρια και τους νεαρούς σε ηλικία που νομίζουν ότι πρωταγωνιστούν σε επεισόδιο της Εντατικής.
Οι “ιδιωτικοί” λειτουργούν αποδεδειγμένα προς όφελος των ενταγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών τους, δεν σε αντιμετωπίζουν ως ασθενή αλλά ως πηγή χρημάτων και σε όλη αυτή τη διαδικασία έχουν, όπως προείπα, και το στυλάκι “ανωτέρου επιπέδου που αναγκάζεται να συνομιλεί με τα κατώτερα όντα του πλανήτη”. Αυτό που βρίσκω δε εξοργιστικό είναι ότι έχουν αυτή τη συμπεριφορά ιδίως σε άτομα μεγάλης ηλικίας ή με ελλιπή μόρφωση, δηλαδή ΑΚΡΙΒΩΣ αυτούς τους ανθρώπους που χρειάζονται περισσότερη φροντίδα, καλοσύνη και υπομονή.
Έχω άπειρες ιστορίες, όπως όλοι μας, και δεν έχω σκοπό να καταχραστώ το χώρο. Αρκεί να αναφέρω μόνον ότι αυτά τα απάνθρωπα ζώα (στο γνωστότερο σχετικό ιδιωτικό θεραπευτήριο)προσπάθησαν να πείσουν τη μητέρα μου πέρισυ τέτοιο καιρό ότι έχει καρκίνο στο στήθος και πρέπει να εγχειριστεί την επόμενη (!!!) κιόλας μέρα. Όταν τους πρόβαλα την αντίρρηση ότι η μητέρα μου είναι καρδιοπαθής και αν θα αντέξει, δεν πρέπει να γίνουν εξετάσεις πριν, κλπ. αντιμετώπισα ειρωνεία (κεκαλυμμένη τσαντίλα γιά τη χαλάστρα το λέω εγώ) και κακόγουστα αστεία τύπου “ανάψτε και κανένα κερί”. Η μητέρα μου τελικά δεν είχε τίποτα, αλλά κάλλιστα ο χειρισμός του θέματος θα μπορούσε να της προκαλέσει κανένα έμφραγμα.
Αναρωτιέμαι κι εγώ πολλές φορές σε αυτές τις κωλοσχολές που βγάζουν δεν διδάσκονται ψυχολογία;;;
-----
¨Εχεις απόλυτο δίκιο σε όλα. Και το λέω σαν… γιατρός Σ;(((((
¨οσο για το 3. , ΜΗΝ κάνεις ΚΑΘΟΛΟΥ πλάκα. Σε κάποιες σχολές στην Αμερική είναι ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ για το πτυχίο της ιατρικής μια νοσηλεία νομίζω δεκαπέντε ημερών. Χωρίς πλάκα.
Χωρίς να θέλω να φανώ σνομπ, νομίζω πως το φαινόμενο της ιατρικής καφρίλας είναι πολύ πιοό έντονο στα παιδιά που σπούδασαν στο εξωτερικό, για΄τι ΕΠΡΕΠΕ ΟΠΩΣ΅ΔΗΠΟΤΕ να γίνουν γιατροί, αφού το αποφάσισαν οι γονείς τους, για να αποκατασταθουν ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ, να ‘ΑΝΕΒΟΥΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ”, ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΛΕΦΤΑ… κι επειδή δυσκολεύτηκαν δίνοντας μια και δυό και τρεις φορές εξετάσεις και αποτυγχάνοντας, και μετά στην ξενιτιά, και ξόδεψαν εκεί αρκετό συνάλλαγμα με όλους τους τρόπους (ας μην γίνω κακός), νόμισαν ότι παίρνοντας την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος έπιασαν τον παπά από τ’ @@…
Από τέτοιους “γιατρούς” τί να περιμένεις;;;
Ρε συ Ιφι αν ήμουν στη κατάσταση που ήσουν εσύ την συγκεκριμένη στιγμή και άκουγα από γιατρό να λέει “ανάψτε και κανένα κερί” αυτή την στιγμή, σου μιλάω σοβαρά, θα έβλεπε τα ραδίκια ανάποδα. Χαρά στην υπομονή σου.
Μαύρε Γάτε δεν ξέρω τι γιατρός είσαι αλλά μόλις κέρδισες έναν πελάτη
. Δεν έχεις άδικο για τους “με το ζόρι γιατρούς”.
Οι γιατροί είναι έτσι γιατί οι συνθήκες εργασίας τους είναι απαράδεκτες.
), ο τύπος, γναθοχειρούργος στον Ερυθρό που με πήγαν, επειδή είδε οτι δεν παίζουν λεφτά δεν με έβαλε χειρουργείο αλά έκανε το εξής:
Ο κόσμος γενικά έχει αγριέψει. ΄Οταν τράκαρα και έσπασα την δεξιά γνάθο (πριν πολλά χρόνια, είμαι καλά τώρα μην ανησυχείτε
Με κάθησε σε μία οδοντιατρική καρέκλα χωρίς αναισθητικό, πήρε μία τανάλια και έδεσε με σύρμα ένα ένα δόντι, τυλίγοντας το δόντι και δένοντας το σύρμα όπως κάνουν στους φράχτες, - γυρίζοντας και πλέκοντας τις άκρες του μετα που το πέρναγε γύρω από το δόντι.
Μετά έδεσε πάνω και κάτω σειρά δοντιών και έτρωγα για ένα μήνα σούπες χωρίς το ρύζι.
Είμαι πλέον εκπαιδεύμενος για βασανιστήρια και μπορώ να αντέξω ανακρίσεις.
Όταν μου έλεγε τι θα κάνει μία μέρα πριν τα βασανίστηρια ακούστε πως μου το περιέγραψε για να μην αντιδράσω:
“Θα σου βάλουμε μία μασελίτσα για να δέσει η γνάθος ! “
Και από πάνω το νοσοκομείο χρέωσε 3 μέρες νοσηλείας 150 χιλίαδες δραχμές τότε -9 χρόνια πριν- , και ήμουν σε δωμάτιο με 3 κρεβάτια από την δεύτερη νύχτα, την πρώτη σε ράντζο στο διάδρομο.!
Ήθελα να κάνω μύνηση όταν βγήκα από κει πέρα αλλά δεν μπορούσα ούτε να μιλήσω με δεμένο το στόμα.
“Οι γιατροί είναι έτσι γιατί οι συνθήκες εργασίας τους είναι απαράδεκτες.”
Διαφωνώ ΔημήτρηΚ, αν μου επιτρέπεις. Στη δική σου φρικτή ιστορία δεν κατάλαβα που τον εμπόδισαν οι συνθήκες να κάνει τη δουλειά του σαν επιστήμονας και όχι σαν σκιτζής.
Άσε που έχω πρόσφατες εμπειρίες από ιδιωτικά τζιτζί νοσηλευτήρια και η συμπεριφορά των γιατρών είναι κατά ΠΟΛΥ χειρότερη από αυτήν των δημοσίων.
Και ένα ακόμη -ίσως γελοίο- επιχείρημα: οι γιατροί Χωρίς Σύνορα, οι γιατροί στα πεδία των μαχών, οι γιατροί σε ιατρεία ενός δωματίου σε ακριτικές περιοχές, τι να πουν για συνθήκες;;;
Πολλοί φίλοι και γνωστοί που το συζητάμε (και φίλη σύζυγος γιατρού διευθυντή κλινικής σε ιδιωτικό) με παραινούν να αποφεύγω όσο γίνεται τα ιδιωτικά!
Υ.Γ. προς Βαρόμετρο: Δυστυχώς επειδή διαπιστώνω ότι η έκρρυθμη συμπεριφορά μου φέρνει σε δύσκολη θέση τους οικείους μου αναγκάστηκα να την περιορίσω. :(
“Ήθελα να κάνω μύνηση όταν βγήκα από κει πέρα αλλά δεν μπορούσα ούτε να μιλήσω με δεμένο το στόμα.”
ρε Μίμη, γι’αυτό σου το δέσανε γλυκέ μου
Διαμαρτύρομαι για τον τίτλο. Οι nerds όπως και οι geeks χαρακτηρίζονται από thn αφοσίωση, thn προσφορά και την ωφέλιμη εφευρετικότητα στην δουλειά τους. Οι γιατροί του θέματος δεν μπορεί να είναι nerds.
Αν δεν αλλάξει ο τίτλος θα τα σπάσω όλα σε αυτό το μπαρ !
Να ‘χαμε και τίποτα να σπάσεις… Μόνο κάτι γραμμές κώδικα, που εδώ που τα λέμε κι αυτός σπάει!
Ξέρετε είναι αλήθεια όσα λέτε.Και το κλασσικό που λένε οι γιατροί:"Μια μικρή ομάδα από εμάς είναι έτσι και αμαυρώνεται το σύνολο” δυστυχώς είναι ψέμα.Νομίζω ότι το κυριότερο αίτιο στο μεγαλύτερό μας πρόβλημα που αναφέρατε είναι ότι μετά από τόσα χρόνια σπουδών ξεχνάμε τελικά από που και γιατί ξεκινήσαμε αυτό το μονοπάτι…
”Μια μικρή ομάδα από εμάς είναι έτσι και αμαυρώνεται το σύνολο”
Αυτή είναι συνιθισμένη ατάκα και μύθος.
Όταν οποιοσδήποτε κλάδος ενοχλεί τόσο πολύ σημαίνει οτι είναι θέμα πλειοψηφίας των μελών τους.
Το ίδιο συμβαίνει με ταξιτζήδες, εμπορους κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ κλπ.
Όταν ακούω κάποιος να λέει αυτή την ατάκα ξέρω οτι απλά ψεύδεται.
Για τον τίτλο, σοβαρά τώρα οι nerds και οι geeks, είναι συνήθως έντιμοι.
Εγώ δεν είμαι από αυτούς, μακάρι να ήμουν. Όχι λόγω εντιμότητας, δυστυχώς είμαι έντιμος, αλλά επειδή απλά δεν είμαι ούτε τόσο έξυπνος ούτε τόσο αφοσιωμένος.
Οι ένοχοι τέτοιας διαφθοράς και τόσης αδιαφορίας όσης το κείμενο περιγράφει δεν μπορεί να είναι ούτε nerds ούτε geeks.
Εμένα ο ξαδρεφός μου που είναι γιατρός όταν χτύπησε ένα παπί τον μπαμπά μου και τον πήγαν στο Νοσοκομείο και ήταν εκεί ο ξαδρεφός μου και τον είδε και είπε “θείε Γιάννη!!!” και ο μπαμπάς μου δεν τον κατάλαβε γιατί είχε κοπανήσει το κεφάλι του από το παπί και ο ξαδρεφός μου τον έκανε καλά και μας είπε ότι “πάλι καλά που τον είδα γιατί ακόμα θα τον ψάχναμε”.
Εδώ θέλω να πω ότι ο ξαδρεφός μου δεν του βρήκε κρεββάτι γιατί ήταν μικρός γιατρός τότε και ο μπαμπάς μου με σπασμένη ωμοπλάτη και ηλικία 80+ διανυκτέρευσε σε ράτζο αλλά η μαμά μου θυμήθηκε ότι ξέραμε τον Διεθυντή της Κλινικής και έτσι έβαλαν τον μπαμπά μου σε κρεββάτι αμέσως και όλα καλά.
Ο ξαδρεφός μου είναι τώρα σε άλλο Νοσοκομείο και όταν αρρώστησε ο θείος μου τον πήγα με εκεί να τον δει ο ξαδρεφός μου και τον είδε και μετά τον είδε κι ένας φίλος του ξαδρεφού μου που ήταν καλός κύριος γιατρός και μετά ο θείος μου πέθανε αλλά μάλλον δεν φταίνε αυτοί (ο ξαδρεφός μου και ο φίλος του).
Α, όταν η μαμά μου έπαθε εγκεφαλικό και την πήγαμε στο Νοσοκομείο ήταν εκεί ένας κύριος Καθηγητής και την είδε και ήταν ευγενικός και μας αγαπούσε και όταν ρώταγα κουλά μου απαντούσε αλλά ο ξαδρεφός μου (άλλος ξάδρεφος αυτός) μου είπε ότι αυτά τα κάνει γιατί τον είχαν πάρει τηλέφωνο από κάποια “υψηλά” κομματικά γραφεία και του είχαν πει να προσέξει τη μαμά μου και μένα γιατί δίναμε 200 ψήφους οικογενειακώς στο κόμμα και να μην κάνει μαλακίες.
Αυτά!
Υ.Γ.: Πλάκα πλάκα, οι εμπειρίες μου από γιατρούς δεν είναι κακές, από άποψη συμπεριφοράς τουλάχιστον. Ως τώρα κανείς δεν υπήρξε αγενής μαζί μου (όχι δεν μοιάζω της Κόννελι), για να πω την αμαρτία μου. Τώρα, από άποψη κατάρτισης ... ε, ως τώρα ζούμε. Ο θείτσος θα πέθαινε έτσι κι αλλοιώς και οι μπαμπάς μου έφυγε από ανίατο (άρα μάλλον δεν έφταιγαν οι γιατροί). Συμπέρασμα ... μακρυά από μας!
Με τόσα ξαδέρφια, φίλους ξαδερφών, διευθυντές, κοματάρχες και 200 ψήφους καβάτζα, δεν το συζητώ και εγώ θα ‘λεγα πότε θα αρρωστήσω!
Αφού σου απάντησε δεόντως ο Βαρόμετρος, εγώ απλώς προσυπογράφω αθώο κορίτσι…
Σίγουρα υπάρχουν πολλοί κακοί επαγγελματίες γιατροί και λόγω ανεπάρκειας γνώσεων και λόγω άθλιου χαρακτήρα. Παρόλα αυτά η προσωπική μου εμπειρία είναι πολύ θετική και σίγουρα όχι χειρότερη από το επίπεδο υπηρεσιών σε άλλους τομεις της ζωής μας.
Πριν από λίγο καιρό έσπασα το γόνατο μου και νοσηλεύτηκα σε δημόσιο νοσοκομείο (δεν εμπιστεύομαι τα ιδιωτικά) όπου εγχειρήστικα και έμεινα για 17 μέρες. Λοιπόν αυτό που είδα ήταν γιατροί να χειρουργούν κάθε μέρα 4-5 φορές (ακόμα και κυριακή), νοσηλευτές να τρώνε εμπλοκή (χωρίς άδεια για πάνω από ένα χρόνο) και να φροντίζουν μία κλινική γεμάτη ασθενείς (40-50 και συχνά σε ράντζα). Κάτω από αυτές τις συνθήκες θεωρώ ότι κάνουν τρομερή δουλειά αν και βέβαια θα μπορούσαν να είναι πιο οργανωμένοι και να μην χάνουν εξετάσεις ασθενών…
Και ακόμα δεν είδα γιατρό να μου ζητάει φακελάκι. Ενω μία φορά σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο όταν ζήτησα απόδειξη από έναν γιατρό για 90.000 δραχμές μάλλον νόμισε ότι μιλούσα κινέζικα.
Πάντως σε θέματα ψυχολογίας έχετε απόλυτο δίκιο. Οι γιατροί αδυνατούν να έρθουν στο επίπεδο του ασθενή και δείχνουν παντα να βιάζονται.
Είμαι σίγουρος ότι τα νοσοκομεία μας θα ήταν πολύ καλύτερα αν οι υπόλοιποι υπεύθυνοι (υπουργοί, διευθυντές και λοιπά πολιτικά πρόσωπα) δεν πέρνανε τις μίζες τους από τις φαρμακευτικές εταιρίες και τα ιδιωτικά νοσοκομεία.
Συμφωνω σε γενικες γραμμες
1...οι καλυτεροι γιατροι ειναι ελληνες
Δεν υπαρχουνε καλοι γιατροι.Υπαρχουν καλα συστηματα υγειας επειδη η περιθαλψη ειναι ομαδικη διαδικασια.Το καλο συστημα υγειας παρεχει καλες υπηρεσιες υγειας,
2...οι γιατροι μας δεν εχουν την καταλληλη καταρτιση
Ετσι ειναι γιατι το ..καλο συστημα υγειας καταρτιζει και τα ατομα που το απαρτιζουν.Γενικα στην Ελλαδα οι βαθμοι στην ιεραρχια του ΕΣΥ ειναι 1 κλικ προς τα πισω δηλαδη ο Ελληνας ειδικευομενος εχει τις γνωσεις ενος φοιτητη της ιατρικης Αγγλικου πανεπιστημιου, ο επιμελητης τις γνωσεις ενος ειδικευομενου κοκ.
3...το ζητημα της ευγενειας
πισω απο την αγενεια κρυβεται η αμαθεια.Οσο ποιο δηθεν και αγενης ειναι ο γιατρος τοσο πιο ασχετος ειναι σε σχεση με την εργασια του.Οταν βλεπεις γιατρους να το παιζουν ..τρεξε μακρια!!!!
ΛΥΣΕΙΣ
1 προσληψεις..προσληψεις οι γιατροι στο ΕΣΥ κανουν τις εργασιες των νοσοκομων.
2 εξετασεις γιατην εισαγωγη στην ειδικοτητα
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΜΑΣ
1 ΡΟΥΜΑΝΙΑ/ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ/ΣΕΡΒΙΑ
οι μισθοι των καθηγητων σε αυτες τις χωρες ειναι πολυ χαμηλοι οποτε ευκολα χρηματιζονται και οι Ελληνες φοιτητες των εκει πανεπιστημιων εχουν τις αναλογες γνωσεις.
2 ΕΛΛΑΔΑ
Οι φοιτητες ιατρικης μας αφου περασουν το φιλτρο των πανελληνιων περνανε στις σχολες.Περνανε οντως οι ποιο εξυπνοι, επιμελεις, πειθαρχημενοι κλπ.Αλλα μεσα στις σχολες τα πραγματα ειναι απλα..αντιγραφουλα για τα μαθηματα που δεν τους ενδιαφερουν.Ετσι καποιος που αποφασισε να γινε πχ καρδιολογος δεν ξερει τι ειναι καταρακτης γιατι ειναι θεμα αλλης ειδικοτητας.Οποτε ημιμαθεια.Και συνεχεια στην ειδικοτητα.
3 ΙΤΑΛΙΑ
τελευταια γιατι εχω σπουδασει Ιταλια και ξερω τι παει να πει βερυκοκο.
Ενα απο τα καλυτερα συστηματα υγειας στον κοσμο.Αν δεν πιστευεις δες εκθεσεις του WHO.
Οι εξετασεις ειναι προφορικες και γραπτες οποτε αντιγραφη τελος.Καθε πολη εχει πανεπιστημιακο νοσοκομειο οποτε δεν χρειαζεται ...ο ασθενης να κανει κυκλους στην επικρατεια για να βρει την υγεια του.ΚΑΘΕ 8 ΑΣΘΕΝΕΙΣ 3 ΓΙΑΤΡΟΙ!!!.ΝΟΣΟΚΟΜΟΙ ΠΟΥ ΚΑΝΟΝ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ!!!
Καποιος ειπε για αποθημενα απο την ξενιτια κλπ.Νιωθω τυχερος που σπουδασα στην Βορεια Ιταλια.Εμαθα τι παει να πει πολιτισμος στην καθημερινοτητα.Να σεβεσαι την εργασια σου, να την κανεις σωστα.Να περιστοιχιζεσαι απο αξιοπρεπεις ανθρωπους που ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΖΟΥΝΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ!!!
η αληθεια ειναι οτι η πρακτικη για τους φοιτητε; ειναι περιορισμενη αλλα το consept τους ειναι οτι στην σχολη πρεπει να μαθεις να σκεφτεσαι και να μαθεις να κανεις στην ειδικοτητα.
Αυτα!!! και αμα φτιαξουμε ΕΣΥ στην Ελλαδα εμενα να με χ...στε , με τα ληγουρια που κυκλοφορουν στην Ελλαδα.
Τα πα και ξεθυμανα!!!:)
Πολλές φορές τα πράγματα είναι απλά. εμείς είναι που τα δυσκολεύουμε. Τι θέλω να πω . . .
Επειδή δουλεύω σε νοσοκομείο και μάλιστα ιδιωτικό, έχω δει σε όλο της το μεγαλείο την κατάσταση η οποία κατά κάποιο τρόπο βολεύει όλους μας, αφού χάρη στον πελάτη-ασθενή θα πληρωθώ και εγώ και ο γιατρός του και όλο το σύστημα εν πάση περιπτώση θα λειτουγήσει. Τα ιδιωτικά νοσκομεία δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα αλλά και κανείς δεν δουλεύει για την ψυχή της μάνας του. Αυτά είναι τα αυτονόητα.
Σχετικά με τους γιατρούς . . και εκεί τα πράγματα είναι απλά. Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος, οι περισσότεροι αμείβονται με βάση το πελατολόγιο τους και ο ασθενής δεν είναι τίποτε άλλο παρά ποσοστά,επίσκεψη 50-100 Ευρώ στο ιατρείο και αμοιβή για την επέμβαση που θα του κάνει. Υπάρχουν φυσικά και λίγες εξαιρέσεις.
Αυτό όμως που δεν έχουν και γι’αυτό έχουν το υφάκι του γαμώ και δέρνω, είναι ο έλεγχος. Κανείς δεν τους ελέγχει . . .έτσι απλά. Ο γιατρός, έχω ακούσει στην Αγγλία, αν στείλει τον ασθενή για αξονική εγκεφάλου και είναι αρνητική, τότε κάποιο ελεγκτικό, υποθέτω συμβούλιο θα τον ρωτήσει το σκεπτικό της παραπομπής του ασθενή για αξονική τομογραφία κλπ. κλπ. Βέβαια εκεί θα σου πεί ο Έλληνας γιατρός αμοίβονται καλύτερα. Στ’αρχίδια μας μεγάλε . . αμα θες πήγαινε στην Αγγλία ( η απάντηση μου )
Εδώ λοιπόν υπάρχει ασυδοσία. Ο κάθε ένας κάνει ότι γουστάρει, κανείς δεν τον ελέγχει και το όνομα του το έκανε μέσα από δημόσιες σχέσεις στην καφετέρια του νοσοκομείου και όχι μέσα απο δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά ή συνέδρια. Εδώ μετράει το πόσο καλός είναι με τους ασθενείς, αν φορά καλά ρούχα, αν έχει καλό αμάξι και αν λέει καλημέρα στο προσωπικό του νοσοκομείου. Κοινώς . .έχουμε χάσει την ουσία. Δεν λέω . . καλά είναι αυτά αλλά εγώ προσωπικά έχω τύχει σε απίστευτό μαλάκα σε χαρακτήρα γιατρό, αλλά ο άτιμος είναι και γαμώ τους χειρουργούς.
Και εγώ στην τελική, το ομολογώ, αν δεν είχα ένα γιατρό πάνω από την κεφάλα μου να με ελέγχει, ενδέχεται να μην είχα γίνει καλός στη δουλειά μου και να το είχα ρίξει στη μαλακία. Μπορεί και να έκανα καλή δουλειά αλλά μάλλον τις μέρες που θα είχα ξυπνήσει με διάθεση για δουλειά, αν είχα γαμήσει καλά το βράδυ ή αν ο ασθενής μου έσκαγε 300 Ευρώ.
Οι γιατροί . . έχουν αυτό το μεγάλο πλεονέκτημα. Κανείς δεν τους ελέγχει και το χειρότερο . . .ο ένας καλύπτει τον κώλο του άλλου.
Ευχαριστώ για όσους είχαν την υπομονή να με διαβάσουν και συγγνώμη για κάποιες βρισιές.