Καταρχάς να ευχηθώ σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά καλή χρονιά με υγεία. Η αλήθεια είναι πως κάπου ζηλεύω όλους εσάς που μπορείτε και γράφετε στο blog σας συχνά και έχετε την άνεση να παρακολουθείτε και την μπλογκόσφαιρα μιας και η συγκεκριμένη περίοδος της ζωής μου καθιστά κάτι τέτοιο πολύ δύσκολο για μένα. Το να μεγαλώνεις δύο μωρά και να δουλεύεις 9, 10 και παραπάνω ώρες καθημερινά δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια. Βέβαια δεν παραπονιέμαι αφού και τα δυο (και το μεγάλωμα των παιδιών και τη δουλειά) τα απολαμβάνω. Η ανανέωση λοιπόν του blog δεν είναι συχνή (όπως ήδη θα έχετε διαπιστώσει) και έτσι θα παραμείνει για αρκετό καιρό ακόμα. Δεν ξέρω αν ένα blog που δεν ανανεώνεται συχνά συνεχίζει να αποκαλείται blog αλλά πρόσθεση μου είναι όποτε μπορώ, όποτε έχω κάτι να πω, να προσθέτω ένα κειμενάκι και να μην το αφήσω να αραχνιάσει. Τέλος πάντων…

Το να κοιμάμαι τα βράδια του καλοκαιριού στην ταράτσα της κυρα Βούλας της γειτόνισσας (μιας και το δικό μας σπίτι είχε κεραμίδια), είναι από τα λίγα πράγματα που θυμάμαι τόσο έντονα από τα παιδικά μου χρόνια.  Οι ήχοι της νύχτας, οι μυρωδιές απ’ τα λουλούδια, η ψύχρα το ξημέρωμα, ο ενοχλητικός πρώτος ήλιος, το μακρόσυρτο ροχαλητό του μπάρμπα Αλέξη, μα πιο πολύ η “ξενάγηση” της κυρά Βούλας στον γεμάτο από αστέρια νυχτερινό ουρανό κι οι ιστορίες για τον Γιάννο και την Μαρία, την Πούλια, την Πυροστιά, το Αλέτρι, την Ρόκα κλπ. Το ταξίδι μου στ’ άστρα με συνοδηγούς τον Κάπτεν Κερκ και τον Μίστερ Σποκ χάλαγαν μόνο οι “παρεμβάσεις” την Νίκης (της κόρης της κυρα Βούλας) η οποία ήταν μεγαλύτερη από μένα και αρέσκονταν στο να με τρομάζει με την απειλή του Σκάιλαμπ που θα ‘πεφτε λέει στο κεφάλι μας και με των εξωγήινων που ‘κοβαν βόλτες γύρω από το απέναντι βουνό και προσγειώνονταν στον Αϊ Λια! ”Να… Εκεί! Εκεί! Ένα κομμάτι από το Σκάιλαμπ έρχεται κατά πάνω μας!” έλεγε και γέλαγε που εγώ λούφαζα μέσα στην κουβέρτα που μύριζε ναφθαλίνη… Ψυχικά τραύματα μου ‘χε δημιουργήσει αυτό το κορίτσι και τώρα όποτε την βλέπω της το κοπανάω ενώ τρέμω στην ιδέα του να ήταν γνώστης των σημερινών… “επιστημονικών” δεδομένων περί Νεφελίμ, Ελοχίμ, Ελ, Σείριου κλπ…

Επειδή λοιπόν η κυρά Βούλα έχει πλέον το καλοκαίρι ένα σωρό εγγόνια (και προσεχώς και δισέγγονα) να ξεναγεί στα άστρα και χώρος για μένα δύσκολα περισσεύει, ενθουσιάστηκα από το γκάτζετ που ανακάλυψα και σκοπεύω να κάνω δώρο στον εαυτό μου το καλοκαίρι…

mySKY