Οι περισσότεροι θα χαρακτήριζαν το Ράδιο Blackman σαν το άκρο άωτο του trash Radio, σαν το γραφικό, περιθωριακό λίκνο της υποκουλτούρας. Δεν ξέρω αν είναι όλα αυτά. Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι πως πρόκειται για τον μόνο σταθμό στην μπάντα των FM από τον οποίο ακούγεται δημοτικό τραγούδι έτσι όπως τραγουδιέται σήμερα στα πανηγύρια και τα κέντρα (κάτι “ακαδημαϊκές” εκτελέσεις της Παπαλάμπραινας, από διάφορες… καμεράτες, που μπορείς να πετύχεις σε κάνα κουλτουριάρικο σταθμό είναι για γέλια και μόνον).

O Blackman (αγνώστων λοιπών στοιχείων), γυρνάει στα πανηγύρια (ακούς Ιφιμέδεια*;) ανά την Ελλάδα και ηχογραφεί τα δημοτικά συγκροτήματα. Αν και στις κακής ποιότητας ηχογραφήσεις με το χαρακτηριστικό echo ακούς εκτός από το τραγούδι πολλά και διάφορα, είναι σχεδόν σίγουρο πως θα χαρακτηρισθούν στο μέλλον από λαογραφική, μουσικολογική και κοινωνιολογική σκοπιά ως θησαυρός. Και δεν είναι μόνο τα δημοτικά αλλά και τα παλιά λαϊκά, τα λεγόμενα ”Ινδικά”, του Περπινιάδη, του Ζαγοραίου, του Καζαντζίδη κλπ. που έχουν εξοβελισθεί από τα “καθώς πρέπει ραδιόφωνα”, τα οποία βρίσκουν στέγη στο Ράδιο Blackman.

Ο συγκεκριμένος σταθμός ξεχωρίζει επίσης γιατί αγνοεί τυπικές συμβάσεις των media και έννοιες όπως ακροαματικότητα και επαγγελματισμός. Όλα γίνονται τελείως μα τελείως ερασιτεχνικά και αυθόρμητα, χωρίς ίχνος “ανησυχίας” για τα τραγούδια που κόβονται στη μέση, για τις βύσματα που μπαινοβγαίνουν εκκωφαντικά, τους μικροφωνισμούς κλπ. Μακριά από τις συνηθισμένες ραδιοφωνικές διαφημίσεις είναι επίσης και τα σποτ του σταθμού, μιας και συνήθως εκφωνούνται “μια και έξω” με την υπόκρουση κάποιου δημοτικού σουξέ και ξεκινάνε με εκφράσεις του στυλ “Αγαπημένοι μου φίλοι, ακούστε κι αυτό”, “Κυρίες μουουουουουού” και “Θα γίνει πόλεμος πυρηνικός” κλπ.

Το Radio Blackman εκπέμπει παράνομα στα FM και το ‘χει ρίξει στο αντάρτικο χωρίς να έχει σταθερή συχνότητα, μιας και το κράτος από την μια αποφάσισε να διαθέσει αρκετά λιγότερες συχνότητες από αυτές που πραγματικά “σηκώνει” η μπάντα και από την άλλη κράτησε για πάρτη του καμιά δεκαριά από δαύτες, έτσι για να ‘χει να πορεύεται… Ευτυχώς που υπάρχει και το internet…

*Προσοχή: μην σας μπερδεύει το blog της Ιφιμέδειας το οποίο δίνει την εντύπωση πως το γράφει η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Το άτομο δουλεύει την Φιλιώ Πυργάκη το ίδιο καλά με τον Καβάφη και τον Σαίξπηρ!