Στα κλαρίνα (4)
Ένα τσούρμο πιτσιρίκια αλλά και μεγάλοι, καθόμασταν αμίλητοι απέναντι στο δρόμο και κοιτάζαμε τον άντρα με το αίμα στο άσπρο παντελόνι και τα άσπρα παπούτσια να πίνει αμίλητος και ήρεμος το κρασί του σα να μην είχε συμβεί τίποτα…
Στο χωριό το μοναδικό στέκι για την νεολαία (και όχι μόνο) ήταν μια καφετέρια που έψηνε και σουβλάκια, διέθετε ηλεκτρονικά και φλίπερ, νοίκιαζε βιντεοκασέτες και πούλαγε και τσιγάρα. Ολόκληρο multiplex δηλαδή. Με το που έπεφτε ο ήλιος άρχιζε ο κινηματογραφικός μαραθώνιος. Ο μαγαζάτορας έβγαζε την τηλεόραση έξω η οποία ήταν πάνω σε ένα σιδερένιο ράφι με ρόδες που στρίγγλιζε και κάθε μέρα έπαιζε τρεις με τέσσερις βιντεοκασέτες.
Το βίντεο τότε ήταν κάτι καινούργιο και το βλέπαμε υποθέτω όπως βλέπαν οι παλιότεροι τους πρώτους πλανόδιους κινηματογράφους που όργωναν τα χωριά λίγα χρόνια πριν. Η σειρά ήταν συνήθως η εξής: Ξεκίνημα με Ελληνική βιντεοταινία (από αυτές που ο Μουστάκας γύρναγε 2-3 κάθε μέρα), συνέχεια με Τούρκικη τανία - το πώς η Ελληνική ύπαιθρος ταυτιζόταν με τους Τούρκους ήρωες (αυτούς που μάθαινε στο σχολείο ως εχθρούς) είναι κάτι αξιοθαύμαστο - και κλείσιμο με καράτε made in Hong Kong με τον αδερφό του Μπρους Λη, τον Μπρους Λάι!
Κάποια βράδια αργά, η τηλεόραση (ξανά)έμπαινε μέσα και ακολουθούσε η προβολή πορνό υπό το βλέμμα λίγων και εκλεκτών, στους οποίους λόγω ηλικίας δεν είχα την τύχη και την τιμή να συγκαταλέγομαι παρά άκουγα μαζί με τα υπόλοιπα πιτσιρίκια το σύνηθες ”Σπίτια δεν έχετε ρε κωλόπαιδα;”. Βέβαια τα κωλόπαιδα όλο και κάποια τρύπα θα έβρισκαν στα σάπια παντζούρια, ικανή να σχηματίσει ουρές εκκολαπτόμενων ηδονοβλεψιών.
Τα λιγοστά μαγαζιά στο χωριό βρίσκονται δεξιά και αριστερά από τον κεντρικό δρόμο. Εκείνο το βράδυ του πανηγυριού του Ιουλίου, την ώρα που εμείς βλέπαμε την εκδίκηση των Νίντζα καμιά διακοσαριά μέτρα πιο κάτω είχε κλαρίνα. Τα αγροτικά σχημάτιζαν ουρές κι απ’ τις δυο πλευρές του δρόμου και εμείς θαυμάζαμε τα κατορθώματα των low budget ηρώων υπό τους ήχους των δημοτικών. Κάποια στιγμή τα όργανα σώπασαν απότομα αφήνοντας το τραγούδι στην μέση και σε λίγα λεπτά κάποιος έφερε τα μαντάτα: ”Ο τάδε μαχαίρωσε τον τάδε στο πανηγύρι”. Και ενώ οι πιο πολλοί σηκώθηκαν απότομα και μηχανικά να τρέξουν προς τα κει, εμφανίζεται ένας τύπος με παχύ μουστάκι, ροζ πουκάμισο ανοιχτό έξω από το άσπρο παντελόνι και άσπρα παπούτσια. Σχετικά μικροκαμωμένος και άγνωστος σε μένα (δεν ήταν από το δικό μου χωριό) χωρίς να μιλήσει σε κανέναν, κάθισε στο τραπέζι δίπλα στην πόρτα και ο μαγαζάτορας εμφανώς ταραγμένος του έφερε αμέσως κρασί. Το ένα μπατζάκι του παντελονιού του από το γόνατο και κάτω και το παπούτσι του ήταν γεμάτο αίματα.
Η αυλή του μαγαζιού άδειασε και όλοι σχεδόν πήγαμε απέναντι, στο δρόμο. Για την ακρίβεια, όχι ακριβώς απέναντι αλλά λίγο λοξά προς τα πάνω σε ένα σημείο που δεν είχε φως για να μην είμαστε φάτσα με τον άνθρωπο που λίγο πριν είχε κάνει το κακό (περί αυτού επρόκειτο). Εγώ στεκόμουν μπροστά από το σιωπηλό μπουλούκι καβάλα στο ποδήλατο μαζί με άλλα πιτσιρίκια και θυμάμαι τους μεγάλους από πίσω να ψιθυρίζουν πως ”πρέπει να τον έσφαξε στον γόνατο”, επειδή είχε αίματα μόνο στο παντελόνι χαμηλά. Τα νέα για τον μαχαιρωμένο ήταν ότι ”Tον πήγαν στο κέντρο υγείας, αλλά μάλλον δεν την γλυτώνει.”. Όντως δεν την γλύτωσε… Πολλοί στα χωριά - ανάμεσα τους προφανώς και ο θύτης - είχαν σφάξει ολόκληρα κοπάδια από ζωντανά και είχαν τα μαχαίρια για πλάκα. Ξέρανε που και πως θα χτυπούσαν ώστε το χτύπημα να είναι μοιραίο. Και με νυχοκόπτη να τον είχε χτυπήσει δηλαδή, πάλι θα τον είχε στείλει στον άλλο κόσμο τον μακαρίτη.
Την λίγη ώρα που κάθισε στο τραπέζι μέχρι να έρθει η αστυνομία και να τον πάρει (προφανώς αυτό περίμενε), κάπνιζε και έπινε ατάραχος και αμίλητος. Οι ασθμαίνοντες αστυνόμοι που έφτασαν μετά από κάνα εικοσάλεπτο έκαναν την πιο εύκολη σύλληψη της ζωής τους, αφού με το που σταμάτησε το περιπολικό ο τύπος σηκώθηκε και μπήκε σχεδόν μόνος του μέσα. Το παλιό NISSAN έκανε επί τόπου στροφή και ο φάρος που απομακρύνονταν αναβοσβήνοντας μου άφησε τον πρώτο ισχυρό υπαρξιακό κλονισμό για το εφήμερο της ανθρώπινης ζωής…
Υ.Γ. Ο λόγος για τον οποίο έγινε το φονικό είχε να κάνει με το ότι το θύμα παρενοχλούσε την γυναίκα του θύτη ο οποίος παρεμπιπτόντως, από όσο ξέρω, σήμερα κυκλοφορεί ελεύθερος.
συνεχίζεται…
στο επόμενο: “Ο Αμάραντος που μαράθηκε”
Σχετικά κείμενα:
Σχόλια
-
Πρόσφατα σχόλια
- giorgos - "Ράδιο Blackman"
- antonis_x - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- Μίλτος - "Πίστη και σωτηρία"
- varometro - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- varometro - "Μαρξ - Φρόυντ, σημειώσατε 1"
- Eimarmeni - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- Ο ...μάλλον άνθρωπος - "Μαρξ - Φρόυντ, σημειώσατε 1"
- varometro - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- Ειμαρμένη - "Η οργή του Καν ξεθύμανε πια"
- Διαγόρας - "ΛΑσπες και Ορθόδοξες Συκοφαντίες"
-
Πρόσφατα κείμενα
- Μαρξ - Φρόυντ, σημειώσατε 1
- Ο κος καθηγητής και το δικαίωμα στη μαλακία
- Η οργή του Καν ξεθύμανε πια
- ΛΑσπες και Ορθόδοξες Συκοφαντίες
- Κάν’ το όπως ο ατάλαντος
- Ναρκισσισμός
- Μας έμεινε ο Κότσιρας
- Της Κούβας
- Θέμα χημείας
- Ηθική και Θρησκεία
- Danny Federici 1950 - 2008
- Back to basics part 2
- L’ Eté Indien
- Της εθνικής νίκης
- Flashback
-
Διαβάζω συχνά
-
Meta
Στατιστικά
This page has been viewed 15333 times
Page rendered in 4.0849 seconds
Total Entries: 455
Total Comments: 2088
Total Trackbacks: 5
Most Recent Entry: 07/22/2008 09:54 am
Most Recent Comment on: 08/22/2008 06:43 am
Total Members: 9
Total Logged in members: 0
Total guests: 19
Total anonymous users: 0
Most Recent Visitor on: 08/28/2008 12:45 pm
The most visitors ever was 58 on 04/17/2008 06:56 pm
Περί
Όνομα: ΝίκοςΗλικία: 36
Ύψος: σταθερό τα τελευταία 10, 15 χρόνια
Βάρος: ευμετάβλητο
Σχήμα προσώπου: περίεργο - κάτι μεταξύ ροφού και Bart Simpson
Ζώδιο: Κομψόγναθος με ωροσκόπο Ρινόκερο
Τόπος: Αθήνα
E-mail: varometro_παπάκι_gmail.com
περισσότερα...
Σχόλια... αλλού
Αμ τάλεγα εγώ ότι είσαι από τη “μπουρτζοβλαχία” σε επίπεδο καταγωγής. Ενώ εμείς εκεί κάτω στην Καλαμάτα, βρε του τη δίνουμε τη γυναίκα μας του γείτονα ... εντάξει, έναντι ενός σεμνού τιμήματος αλλά σαν και σας εκεί πάνω δεν είμαστε ... α, πα πα πα πα αγριάνθρωποι!
-----
Καθώς διαβάζω αυτήν τη σειρά, βλέπω, σαν σε κινηματογραφική οθόνη, ένα κλαρίνο σε γκρο πλαν, που απ’ το στόμιο του βγαίνει μια λευκή ομίχλη, ένα πνεύμα, και αγκαλιάζει τα πάντα και τους πάντες στο Αγρίνιο.
Κι όλα αυτά χάρη στον “επάρατο” (τουτέστιν, τον καπιταλισμό). Think about it.
Αμάν ρε Σάκη.
Ξεκόλλα πια μας έχεις ζαλίσει τα αρχίδια.
ωραίο κείμενο.. σαν το kill bill σε ελληνική παραλλαγή κάνει η ατμόσφαιρα.. εγώ άλλο θέλω να ρωτήσω καθότι γειτόνισα σε καταγωγή και με παρόμοιες αναμνήσεις από καλοκαιρινά πανηγύρια (σε πάω και μια κόντρα σε αναμνήσεις σε post :Ρ)
για ΠΟΙΟ πανηγύρι του Ιουλίου μιλάμε????
Μου φαίνεται ότι γίνεσαι διάσημος σιγά σιγά!
Βαρόμετρε, τώρα που στο τσακ είσαι να διαβάζεσαι και διεθνώς, ΑΛΛΑΞΕ τη ρημάδα τη φωτό μη σε πάρει και σε σηκώσει. Δεν μπορώ να έχω την διεθνή κοινότης να βλέπει λάθος γραμματοσειρά διότι εμένα η ΘτΠ μου είπε ότι είμαι “γραφίστρια υπό εκκόλαψιν” και το πίστεψα και δεν θα μου διώξεις εσύ τη μέλλουσα πελατεία. Ορίστε μας!
Άσχετο αλλά, Σάκη μας, σε πόσες χώρες της πρώην σοβιετίας έχεις ζήσει τόσο ώστε να γνωρίζεις αν είχαν local κλαρίνα ή τσου πριν την κατάρρευση; Αναμένω απάντηση a.s.a.p. γιατί είμαι μια περίεργη.
A ρε Bαρόμετρε,
μέτρησες πάλι..
Άπαιχτο το κείμενό σου. M’άρεσε πολύ, μα πάρα πολύ!!!
Aληθινό γράψιμο.
Eύα: σωστός ο παραλληλισμός.
Σάκη: το σχόλιο περί κομμουνισμού-καπιταλισμού παίρνει βραβείο: αυτό σου ήρθε να πεις όταν διάβασες το κείμενο; έλεος
(Xώσε Ξένια!)
Με συγκίνησες βρε παλιόπαιδο γιατί κι εγώ, στο χωριό της μάνας μου έχω βγάλει άπειρα καλοκαίρια (τέσσερα μηνάκια γεμάτα στην καθισιά μου) κι είχαμε κι εμείς τέτοια multiplex. Πες και τη συνέχεια, μπα και μου ‘ρθει καμια θύμιση, γράψω κι εγώ και οργανώσουμε το πρώτο ετήσιο πανυγήρι της blogoσφαιρας (με κλαρίνα και λύρα)
DiS λύσσαξες πια με την εικόνα! Ορίστε έκατσα και την άλλαξα για πάρτυ σου σε περίοδο που δεν προλαβαίνω ούτε τον Τάκη Τσουκαλά να δω! Για να ξέρεις δηλαδή… Και θα σου ‘λεγα τίποτα για την Καλαμάτα και την Πύλο, αλλά έχει χάρη που εκτιμώ και υπολήπτομαι την κυρά Λίτσα που γουστάρει τα μέρη εκεί κάτω.
Κουκουζέλη και Εύη, το Kill Bill σε συνδυασμό με την Αγγελοπουλική ομίχλη που βγαίνει από το κλαρίνο μου… κάνει κάτι. Να το κάνουμε σενάριο να το δώσουμε στον Όμηρο τον Ευστρατιάδη να το σκηνοθετήσει. Εύη και εσύ από τα τιμημένα χώματα της Αιτωλοακαρνανίας είσαι πουλάκι μου και μου το παίζεις sex and the city;
Σάκη και εγώ δυσκολεύομαι να καταλάβω τον συνειρμό. Για κάνε εξπλέιν γιατί δεν θέλω να σε παρερμηνεύσω και ποιος σε ακούει μετά!
Ιφιμέδεια ευχαριστώ για τα καλά λόγια αλλά μην το παρακάνουμε γιατί μετά το παίρνω απάνω μου και δεν προσπαθώ όσο πρέπει.
Σοφία ναι στο πανηγύρι μόνο που τα αρνιά να είναι αληθινά παρακαλώ και όχι ψηφιακά. Και μην λες λύρα τέτοιες μέρες γιατί μου ‘ρχεται στο μυαλό το τραγούδι του Δάντη και τον παθαίνω τον ντουβρουτζά που ‘λεγε και η Titania (που ναι αυτή η ψυχή ρε;).
Βαρόμετρε, καμιά φορά κάνω κάτι συνειρμούς που εκείνη την στιγμή που γίνονται έχουν νόημα, αλλά μετά τους ξεχνάω. Αυτό συνέβη και με το σχόλιό μου εδώ. Τόσα απλά.
Άλλωστε, όπως έχει καταλάβει δηλαδή, αν έχω κάτι να πω θα το πω κι ας μην συμφωνεί κανείς μαζί μου.
Αγαπημένε μου Βαρόμετρε,
Μα τι αριστουργηματική φωτό είναι αυτή! Τι υπέροχη γραμματοσειρά και πόσο όμορφο το χρώμα της! Πιστεύω ότι είναι ένα από τα αριστουργήματα μπλογκικής τέχνης που είχα τη χαρά να αντικρύσω ...
Παρακαλώ να δώσεις τα συγχαρητήριά μου στον καλλιτέχνη!
Υ.Γ.: Να θυμηθώ να αποσύρω το προσωπικό σου e-mail από κείνα τα άκρως ενδιαφέροντα site που πουλάνε χρήσιμα προϊόντα όπως viagra, penis enlargement βοτάνια, χάπια διαίτης και design δονητές χρώματος λαχανί.
Η κα Λίτσα πολύ το εκτίμησε ότι δεν της έβρισες το κωλοχώρι της και μου είπε να σου πω ότι στην επόμενη σοδειά φούντας που θα βγάλουμε απ’ τη φυτεία στο Ριζόμυλο θα σου κρατήσει πέντε ρίζες για το καλό! Γιατί είμαστε χουβαρντάδες εκεί κάτω, όχι ότι κι ότι ...
Άσχετο ...
Ρε συ Σάκη, ένα θαυμάζω σε σένα. Ότι όσο και να σε μπινελικώνουμε ΚΑΙ δεν πτοείσαι αλλά, το καλύτερο και πλέον εκτιμητέο, ποτέ δεν το παίρνεις προσωπικά. Τι να πω .. το γουστάρω αυτό! Τελικά ή έχεις χιούμορ, ή μας γράφεις πανηγυρικά, πράγματα που για μένα θετικά κάνουν και τα both.
Τώρα, για να με ευχαριστήσεις που διατύπωσα την πρώτη άνευ μπινελικίου άποψη της ελληνικής blogόσφαιρας για την πάρτη σου, αποφάσισα να ΜΗΝ χρησιμοποιήσεις τις φράσεις “καπιταλισμός”, “ελεύθερη οικονομία”, “αμερικάνικο σύστημα marketing”, “Αμερική”, “προώθηση προϊόντων”, “διαφήμιση” και “link στο site μου” για τρείς συναπτούς μήνες!
Ευγενικές αντιρρήσεις του στυλ “μα είναι ανάγκη;” δεν θα γίνουν δεκτές!
DiS, πού ξέρεις, μπορεί να είμαι τελικώς (όπως με έχει χαρακτηρίσει αγαπητός μου συνμπλόγκερ) ο Mr. Spock της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Φυσιογνωμικά πάντως δεν μοιάζουμε και σίγουρα τα αυτιά μου δεν είναι έτσι!
>Εύη και εσύ από τα τιμημένα χώματα της Αιτωλοακαρνανίας είσαι πουλάκι μου και μου το παίζεις sex and the city;
Τσούκου αγαπητέ
Από τα ακόμη πιο τιμημένα χώματα της Ηπείρου (Γιάννενα btw)
Loipon, klarina kai sosialismos sto Anatoliko Bloc: nai, paizoune kai paizane klarina ston sosialistiko vora mono pou oi kommatikoi den thelan na ta akoune. Me to kokteil sosialismos-ethnikismos Voulgaroi kai Yugoslavoi psahnane na vroune organa pou na kanoun gia “ethnika”. Klarino paizane stis poleis se kompanies sta teli tou pro-proigoumenou kai stis arhes tou proigoumenou, mazi me defia, toubelekia kai oti allo ypirhe diathesimo, apo kanonakia kai outia mehri tsoumbous. Toutes oi bandes omos itan tourlou, paizane mazi Alvanoi, Tourkoi, Voulgaroi kai Tsigganoi. Psahnontas loipon gia “typika,” haraktiristika organa tis patridos, evriske o sosialistis tiga klarina. Klarino omos epaize ki o tourkos, epaize ki o ellinas, kai akomi heirotera epaize o yiftos. Sosialistiko symberasma: klarino akyron gia ethniko organo. Etsi klarina kai defia, mazi me tous zournades kai ta ntaoulia ta peire o diaolos apo ta media kai tis diskografikes etaireies tou kratous, opos pire o diaolos kai tou Tsigganous en general. Synehizetai…
Ρε τι μου θυμησες!!! Πω ρε γαμωτο γιατι αισθανομαι γρια τωρα? Κάπως έτσι περνούσα στο χωριό της μάνας μου (Σέρρες μεριά και το σχόλιο κρατήστε το για αύριο
)
Παρεπιπτωντος...Ξένια από Καλαμάτα? Μέσα από την πόλη? Ρωταω γιατι απο κει είμαι κατά το ημισυ.
Και ωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω τι ωραία φωτογραφια Νίκο....έτσι μάλιστα. Μπορώ να τολμήσω να σε ξαναβάλω στη λίστα μου χεχε.
Απ’ όξω, Τζένη.
Και μάλιστα, από περιοχή που αν μας αποκαλέσεις “καλαματιανούς” έως και το παίρνουμε προσωπικά
Απο που βρε Ξένια? Το χωριο του πατέρα μου ούτε ο χάρτης το χει αλλά ούτε και οι λοκατζήδες το βρήκαν χεχε. Το λένε Δάρα.Rings any bells?
Από την Πύλο είμαι. Ένα από τα ομορφότερα μέρη της χώρας και το λέω χωρίς ίχνος τοπικισμού
Δαρα Αρκαδιας jenny γεια σου υπερηφανη πατριδα,αληθεια εχει ακουστει κανενα φονικο στο τοπο μας? λειπω πολλα χρονια.