Στο Ιράν,

Οι θρησκευτικές τελετές μεταδίδονται απευθείας από την κρατική τηλεόραση και οι μουλάδες έχουν την ευκαιρία να απευθύνουν πύρινους λόγους σε εθνικό δίκτυο. (σ.σ. Επιτέλους βεβαιωθήκαμε για τις πολιτικές πεποιθήσεις της Παναγίας. Δεν θα μπορούσαν να είναι άλλες εξάλλου!)

Απατεώνες τηλε-πλασιέδες πουλάνε μισαλλόδοξα βιβλία για θαύματα και προφητείες.

Μια είναι η επικρατούσα θρησκεία κάτι που κατοχυρώνεται και στο σύνταγμα.

Οι ιερείς πληρώνονται από το κράτος.

Η εκκλησία διαθέτει αμύθητη περιουσία.

Γίνονται θρησκευτικές τελετές με ντεκόρ το κοινοβούλιο (κατανοητή νομίζω η σημειολογία).

Οι πολιτικοί ορκίζονται από τον αγιατολάχ.

Η ομοφυλοφιλία θεωρείται κουσούρι.

Όσοι αντιτάσσονται στην θεοκρατία χαρακτηρίζονται ”ψευτο-κουλτουριάρηδες” και τσιράκια της νέας τάξης.

Αγαπημένο θέμα των καναλιών αποτελούν οι εικόνες που “κλαίνε”, τα λείψανα που δεν λιώνουν, οι “αποκαλύψεις” αγίων σε ψυχικά διαταραγμένους, τα θαυματουργά μαντζούνια κλπ.

Πολιτικά κόμματα δηλώνουν ανοιχτά την σχέση τους με την θρησκεία (ακόμα και στον τίτλο τους) και οι νοσταλγοί του Χίτλερ εκπρόσωποί τους έχουν προνομιακή μεταχείριση και προβολή από τα ΜΜΕ.

Οι ιμάμηδες έχουν λόγο για τα πάντα και οι τηλεοπτικές εκπομπές που σέβονται τον εαυτό τους έχουν πάντα ρασοφόρους σχολιαστές.

Το τριτοκοσμικό Ιράν ως γνωστόν είναι πολύ μακρυά από μας και εκεί το πολίτευμα είναι θεοκρατικό. Εμείς μπορούμε να αισθανόμαστε τυχεροί στην αγκαλιά του δυτικού πολιτισμού και του ευνοούμενου κράτους μας…