Δεν υπάρχει Ελπίς…

Γνωστός μου νοσηλεύεται αυτές τις μέρες στο νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ στους Αμπελόκηπους. Στην συγκεκριμένη πτέρυγα όπου φιλοξενούνται μαζί μ’ αυτόν ένα σωρό σοβαρές περιπτώσεις, σε κάποιες βάρδιες υπάρχει μόνο μια νοσοκόμα. Προσέξτε – δεν κάνω πλάκα: μια νοσοκόμα για ολόκληρη πτέρυγα με ανθρώπους που χρειάζονται συνεχή παρακολούθηση. Επειδή όμως δεν πρόκειται για την Wonder Woman, η χριστιανή δεν μπορεί να τους εξυπηρετήσει (οι ευρωπαϊκές οδηγίες μιλάνε για μια νοσοκόμα ανά 4 ασθενείς και αυτή πρέπει να έχει καμιά πενηνταριά). Έτσι οι άνθρωποι αναγκάζονται να παίρνουν αποκλειστικές. Ο γνωστός μου μάλιστα επειδή έχει ένα σωρό συμπράγκαλα πάνω του (καθετήρες, σωληνάκια, καλώδια κλπ) και δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί, πληρώνει τρεις αποκλειστικές καθημερινά από τις οποίες το ταμείο του καλύπτει την μια. Επίσης αν ο ψυχολογικός παράγοντας παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάρρωση, πάει περίπατο σε κάτι καταθλιπτικά νοσοκομεία όπως το ΕΛΠΙΣ (sic) που θυμίζουν σανατόρια του 19ου αιώνα, αφιλόξενα, μες την μπόχα και τα οποία σερβίρουν καθημερινά κοτόπουλο(!) σε διάφορες βεβαίως παραλλαγές.

Ο κύριος Κακλαμάνης που αυτή την περίοδο ζητάει την ψήφο των Αθηναίων είναι κλασσική περίπτωση πολιτικού απατεώνα. Δύο – τρία χρόνια έμεινε στο υπουργείο υγείας και δεν έκανε απολύτως τίποτα. Συζητώντας με κάποιους γιατρούς έμαθα ότι κατά την υπουργία-απραξία του δεν προσλήφθηκε ούτε μια νοσοκόμα την στιγμή που, όπως περιέγραψα πριν, τα κενά είναι τεράστια. Και δεν μιλάμε μόνο για το συγκεκριμένο νοσοκομείο αλλά για όλα τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας. Αφήστε τα κτίρια, τις υποδομές, τις υπηρεσίες, ακόμα και τους γιατρούς. Μιλάμε για το πιο απλό που μπορεί να κάνει ένας υπουργός και να ανακουφίσει άμεσα τους ταλαίπωρους ασθενής: νοσηλευτικό προσωπικό.

Ο εν’ λόγω πολιτικός εφάρμοσε μια δοκιμασμένη και έξυπνη τακτική πολιτικής εξαπάτησης στην οποία οφείλει και την δημοτικότητά του. Αντί να κάνει έργο έκανε… ρεπορτάζ! Έβγαινε σαν την οσία Πουλχερία στα κανάλια και με τεθλιμμένο ύφος μας έλεγε συνεχώς πως “υπάρχουν προβλήματα” πως “ο κόσμος ταλαιπωρείται“, πως “υπάρχουν ελλείψεις” και γενικώς πως “το σύστημα υγείας έχει το μαύρο του το χάλι“. Τον άκουγε και ο κοσμάκης και σου ‘λεγε, “Λεβέντης ο υπουργός. Μπράβο, τα λέει έξω απ’ τα δόντια.“. Δεν του ‘κοβε όμως να συμπληρώσει “Ωραία, υπάρχουν προβλήματα. Και τι κάνεις γι’ αυτά ρε μαλάκα;“.

Επίσης από όσους ψηφίζουν στην Αθήνα θα ήθελα ειλικρινά να μάθω τι έκανε η Ντόρα ως δήμαρχος. Είναι απλή η ερώτηση… Αν κάποιος μένει στις γειτονιές τις πρωτεύουσας ας μας διαφωτίσει επιτέλους για το έργο της ώστε να καταλάβουμε γιατί ο κομματικός της διάδοχος αξίζει την υποστήριξη προκειμένου να συνεχίσει το… “έργο” της προκατόχου του.

Ο Κακλαμάνης στις δημοσκοπήσεις σαρώνει και από ότι φαίνεται θα βγει με τα τσαρούχια. Τώρα θα μου πείτε εδώ βγαίνουν με σαρωτικά ποσοστά ο Παπαγεωργόπουλος και ο Ψωμιάδης… Αν η βλακεία των κατοίκων της Αθήνας χτυπάει κόκκινο, η περίπτωση αυτών της Θεσσαλονίκης μάλλον εμπίπτει στον κλάδο της ψυχοπαθολογίας. Τέλος πάντων… Άντε να τελειώνουμε επιτέλους με αυτό το τσίρκο, να βγούνε να ησυχάσουμε, να μην βλέπουμε τουλάχιστον παντού τις αντιπαθητικές τους φάτσες…

Τον τελευταίο καιρό δεν ανανεώνω συχνά το βαρόμετρο γιατί ασχολούμαι αρκετά με ένα blog που αφορά την δουλειά μου. Δεν θα χαθούμε πάντως…