Επαγγελματικός προσανατολισμός
I
Ρε παιδιά να σας πω την αλήθεια το σκέφτηκα έτσι, το σκέφτηκα αλλιώς και τελικά κατέληξα στο εξής συμπέρασμα: οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι στην Ελλάδα σήμερα πρέπει να είναι οι Φιλλιπινέζοι. Λόγω της δουλειάς μου έχω βρεθεί σε πάρα πολλά σπίτια πλουσίων. Ο καθένας από αυτούς λοιπόν διαθέτει κι από έναν (τουλάχιστον) Φιλλιπινέζο ο οποίος έχει την επιστασία ας πούμε του σπιτιού. Το θέμα είναι πως όλοι αυτοί οι πλούσιοι δίνουν έναν σκασμό λεφτά για να φτιάξουν σπίτια στα οποία μένουν ελάχιστα μιας και τον περισσότερο καιρό ή ταξιδεύουν, ή τον μοιράζουν στα υπόλοιπα σπίτια τους (σιγά μην είχαν μόνο ένα), ή ξέρω ‘γω που αλλού βοσκάνε. Έχω συναντήσει μάλιστα περίπτωση που ο ιδιοκτήτης έχει χτίσει ένα παλάτι (κυριολεκτικά) σε νησί της άγονης γραμμής στο οποίο μένει 15 μέρες όλο το χρόνο maximum, ενώ όλο τον υπόλοιπο χρόνο το σπίτι το “προσέχει” ο Φιλλιπινέζος.
Εσείς λοιπόν πως θα αισθανόσασταν αν είχατε στην διάθεσή σας μια υπερπολυτελή σπιταρόνα με πισίνες, γήπεδα, χαμάμ, home theater, γυμναστήρια κλπ. σε κάποια (κατά κανόνα) ειδυλλιακή τοποθεσία για το οποίο δεν χρειάζεται να πληρώστε τίποτα απολύτως, με το φαγητό σας εξασφαλισμένο και χωρίς κανέναν πάνω απ’ το κεφάλι σας τον περισσότερο καιρό; Εμένα το να κουρεύω το γκαζόν και να ρίχνω κανένα σκουπισματάκι μέσα-μέσα δεν θα με χάλαγε καθόλου!
II
Η Ιφιμέδεια είναι αναμφίβολα ένας από τους καλύτερους “ελεύθερους σκοπευτές” της μπλογκόσφαιρας ενώ συν της άλλης της αρέσει ο Springsteen, κάτι που σ’ αυτό το blog θεωρείται μέγα προσόν. Χωρίς να έχει δικό της μπλογκ (μέχρι σήμερα) συμμετέχει στις συζητήσεις με πάντα εύστοχα και έξυπνα σχόλια. Τώρα που άνοιξε το δικό της “μαγαζί” κάντε και μια βόλτα από κει! Εγώ θα της αφιερώσω (μαζί και σε όλους όσοι είχαν αφίσα του Bruce στο δωμάτιο τους) ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια, το Point Blank, από ένα Bootleg του 1978 (υπ’ όψιν πως το συγκεκριμένο τραγούδι κυκλοφόρησε σε δίσκο το 1980 γι’ αυτό και σ’ αυτή την εκτέλεση είναι λίγο διαφορετικό). Το αρχείο είναι καμιά 10ριά MB, οπότε… με το μαλακό. Θα το βρείτε εδώ.
όνομα: Νίκος, τόπος: Αθήνα, email: varometro [at] gmail [dot] com 





Αγαπητέ Βαρόμετρε,
πέτυχες το ακατόρθωτο. Αυτό που άνθρωποι και μηχανές αναζητούν χωρίς επιτυχία τριάντα χρόνια τώρα.
Δεν ξέρω τι να πω.
Θέλω όμως τουλάχιστον να πω ένα ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια (με δακτυσμένα μάτια αλα Oscar) και την υπέροχη αφιέρωση. Ανταποδίδω με το The River.
Ξαναγύρισα στα blog με την παρότρυνση ενός φίλου που κι αυτός είναι νέος εδώ.
Και πήρα μαλιστα τόση φόρα που έφτιαξα και δεύτερο blog (γελάς ε;). Ας πούμε ότι είναι το unofficial του πρώτου (Ιφιμέδεια unplugged), ίσως και καλύτερο εν τέλει. Πέρνα καμιά βόλτα και κάνε το ταξίδι προς τα πίσω
fantastic80s.blogspot.com
Στην επόμενη ευκαιρία, είναι καλό να κάνεις κουβέντα με τον φιλλιπινέζο, πως είναι η δουλειά, αν του αρέσει, κτλ. Είναι καλή η κατεύθυνση αυτή προς τις κοινωνικές ιστολογίσεις (blog-ιστολόγιο, blogging-ιστολόγιση).
Οέοέ! Επιτέλους, η Ιφιμέδεια απέκτησε blog(s)!!! Εμάς, που σε παρακαλούσαμε τόσο καιρό, δε μας έκανες το χατήρι, αλλά δεν πειράζει ;-p
Μετά απ’ όλα αυτά, διατηρώ ελπίδες ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψει και η DiS.
Όνειρε,
σ’ευχαριστώ πολύ για τη θερμή υποδοχή!
Κι εγώ ζω με την ελπίδα να ξανανοίξει το blog η DiS. Ας ενώσουμε τις φωνές μας!!!
DiS ακούς;;;
Όχι μόνο ακούω … ;-)