Η μακρυά νύχτα του Μιχάλη Χατζηγιάννη

“Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μου.
Σε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σου,
ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου,
κι έτσι κάνεις κουράγιο και τραγούδι άγιο”

Περασμένα μεσάνυχτα… Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης είχε έντονες στομαχικές διαταραχές και κοιλοπονούσε. Τα δηλητηριώδη αέρια που εξαπέλυε κατά ριπάς ανάγκασαν την Δέσποινα Ολυμπίου να του πει να φύγει από το υπνοδωμάτιο αφού ανοίξει όλα τα παράθυρα. ”Καριόλα” σκέφτηκε ο Μιχάλης κλείνοντας εκνευρισμένος πίσω του με δύναμη την πόρτα. ”Την έκανα φίρμα και δεν ανέχεται ούτε μια κλανιά…” Δεν μπορούσε να καταλάβει τι τον είχε πειράξει. Η Άννα, η γυναίκα του Γιώργου Νταλάρα που τους έκανε το βράδυ το τραπέζι δεν φημίζεται για την μαγειρική της και την σφυρίδα που τους σέρβιρε πρέπει να την είχε ψαρέψει ο Άγιος Πέτρος πριν ακολουθήσει τον Χριστό και παρατήσει το επάγγελμα.

Καθισμένος νωχελικά στου καθιστικού τον μαύρο δερμάτινο καναπέ που θύμιζε αίθουσα αναμονής οδοντιατρείου, ο Μιχάλης στην αρχή σκέφτηκε να πάρει καμιά ροζ τηλεφωνική γραμμή από το τζάμπα κινητό που του έχει παραχωρήσει ο σπόνσοράς του ο cosmote για να περάσει η ώρα, αλλά βλέποντας απέναντι το άσπρο πιάνο με την ουρά συνειδητοποίησε πως πάντα όταν έχει αέρια γράφει επιτυχίες. Αποφασισμένος να γράψει άλλη μια (είχαν περάσει ήδη τρεις ολόκληρες μέρες από την προηγούμενη) κατεβάζει από το δια χειρός Βαράγκη σύνθετο ένα χάρτινο κουτί που απ’ έξω γράφει με μαύρο μαρκαδόρο “Προς Αντιγραφή” και αρχίζει να ψάχνει αργά-αργά ένα προς ένα τα CD που περιέχει. Ξάφνου το πρόσωπο του Μιχάλη φωτίζεται καθώς ξεχωρίζει από το κουτί το “Hot Stuff” της Donna Summer. ”Αυτό είναι” μονολογεί. ”Τι έγραψα πάλι ο πούστης!”

Χωρίς δεύτερη σκέψη παίρνει τηλέφωνο τον στενό του συνεργάτη τον Νίκο Μωραϊτη που του γράφει στίχους και που συνήθως έχει έμπνευση και εργάζεται μεταμεσονύχτιες ώρες, παρακολουθώντας ντοκιμαντέρ με ζώα από το Discover Channel. Πάντα παραξένευε τον Μιχάλη αυτή η ιδιορρυθμία του Νίκου αλλά ποτέ δεν τον ρώτησε γι αυτήν.

”Τι έγινε ρε Μιχάλη” ακούγεται βαριεστημένος ο Νίκος από την άλλη άκρη του σύρματος. ”Πάλι σε πήγε πινέλο και σου ‘ρθε έμπνευση; Δεν σου ‘χω πει να μην τρως από τους μπουφέδες στα εγκαίνια των μαγαζιών του cosmote που τρέχεις;”

”Χέσε με ρε Νίκο” του απαντάει ο Μιχάλης αλλά αμέσως σκέφτεται πως μάλλον θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει άλλη έκφραση για να δείξει την δυσφορία του απέναντι στα λόγια του συνεργάτη του. ”Άκου τι έγραψα.”, συνεχίζει πατώντας το play στο cd player.

“Sittin’ here, eatin’ my heart out waitin’
waitin’ for some lover to call
dialed about a thousand numbers lately
almost rang the phone off the wall

Lookin’ for some hot stuff baby this evenin’
I need some hot stuff baby tonight
I want some hot stuff baby this evenin’
gotta have some hot stuff
gotta have some lovin’ tonight”

”Δεν είναι άσχημο.” λέει ο Νίκος. ”Μπορώ να σου ‘χω τους στίχους σε κάνα δίωρο γιατί πρέπει πρώτα να τελειώσω τον Αντύπα που μου ‘χει φέρει ένα τελείως φεύγα κομμάτι με βιολιά, κοντραμπάσα, όμποε και συμφωνικές, που το ονομάζει “5η συμφωνία του Μπετόβεν”. Σίγουρο σουξέ αν και λίγο μεγάλο. Λίρα εκατό.”

”Ρε συ Νικολάκη τι δίωρα και παπάρια μέντολες μου τσαμπουνάς; Κανένα απ’ τα έτοιμα δεν έχεις που να κάνει;” ρωτάει εκνευρισμένος ο Μιχάλης.

Ο Νίκος σκέφτεται για λίγο… ”Κοίτα, έχω ένα που ψιλοκολλάει αλλά κάνει χασμωδία στην αρχή ρε γαμώτο.”

”Πως ξεκινάει δηλαδή;” ξανα-ρωτάει ο Μιχάλης.

”Πάλι ανάβει ένα φως, πάλι δυναμώνει η καρδιά.”

”Ε, βάλε άλλο ένα “πάλι” στην αρχή και είμαστε εντάξει.”

”Ρε συ Μιχάλη δεν βγαίνει με δύο. Θέλει τουλάχιστον 3 “πάλι”.”

”Δε ‘πα να θέλει και 13! Στα “πάλι” θα κωλώσουμε τώρα; Λες και θα χάσουμε το Νόμπελ ποίησης…”

”Δεν διαφωνώ…” αναγκάζεται να παραδεχθεί ο Νίκος. “Εδώ ο Φοίβος έβαλε 300 “ου” στο Come Along Now της Βανδή… Δεν νομίζω να υπάρχει θέμα για λίγα “πάλι”. Βέβαια είναι λίγο μαλακία η πρόταση να ξεκινάει με τρία από δαύτα… αλλά οk, ok… Εσύ είσαι το αφεντικό. Άκου:”

”Πάλι ,πάλι, πάλι, ανάβει ένα φως
πάλι δυναμώνει η καρδιά
κι όπως είχε ανοίξει για μας ο γκρεμός
τώρα ανοίγει δρόμος μπροστά

τώρα αρχίζει η αγάπη,
τώρα αρχίζει η ζωή
μέσα απ’ τα λάθη γεννιέται
μια καινούργια αρχή.”

Ακολουθεί μια σύντομη σιωπή από τους δύο καταξιωμένους δημιουργούς η οποία τους βοηθάει να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της επιτυχίας που έχουν στα χέρια τους. Την σιωπή σπάει ο Νίκος Μωραΐτης.

”Ρε συ Μιχάλη δεν τσιμπάς και ένα ρεφρενάκι από αυτά τα CD με τα electropop του ‘80 που έχεις για να μην μας πάρουνε και χαμπάρι; Άλλαξε και λίγο τις καταλήξεις. Ξέρεις εσύ…”

”Δεν έχεις κι άδικο.” αποκρίνεται ο Μιχάλης. ”Γράψε ένα κουπλέ και ένα ρεφρέν ακόμα και στείλ’ το μου με e-mail. Θα το ηχογραφήσω αύριο κιόλας γιατί πολύ μου κουνιέται ο Ρουβάς τελευταία.”

Κόντευε να χαράξει… Αφού έκανε ένα σύντομο αλλά ανακουφιστικό πέρασμα από το μπάνιο, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης κατευθύνθηκε προς το υπνοδωμάτιο που είχε ξεμυρίσει πια τελείως.

”Ξύπνα αγάπη μου. Η νύχτα τέλειωσε τ’ αστέρια χάθηκαν.” ψιθύρισε στο αυτί της αγαπημένης του, χαϊδεύοντας της τρυφερά τα μαλιά. ”Ξύπνα να ακούσεις την καινούργια σου επιτυχία…”