I will survive – Απ’ την Σάσα Μπάστα στον Stephen Hawking

Long time no see όπως λένε και στο Αγρίνιο… Όλο αυτό το διάστημα που δεν έγραφα στο blog βρήκα την ευκαιρία να ασχοληθώ με το αγαπημένο μου σπορ το λακρός, με την φιλοσοφία και φυσικά την ποίηση. Θα σας δώσω ένα μικρό μόνο δείγμα, ένα απόσπασμα από την τριλογία “Προκρούστης – Ακρίδες – Έρεβος”.

Ο Προκρούστης ήτο πούστης
ήτο κίναιδος ολκής
και επί της γνωστής του κλίνης
δεν υπέφεραν -ως λένε-
ταξιδιώτες δυστυχείς,

αλλά…

όργια εγίνοντο
μετά του θρυλικού Θησέως
ο οποίος εφημίζετο δια το μέγεθος του πέους
και του οποίου ο ληστής
υπήρξε χρόνια εραστής.

Αυτά όσον αφορά την ποίηση. Περνάμε τώρα σε επίκαιρα φιλοσοφικά ζητήματα…

Η ανθρώπινη ανωτερότητα στη κλίμακα της δαρβινικής εξέλιξης νομίζω πως είναι αμφίβολη. Αν βάλει κανείς στο μικροσκόπιο την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση θα δει πως τα πρωταρχικά συστατικά της είναι δύο: επιβίωση και αναπαραγωγή. Αυτά κινούν την ζωή σε όλο της το φάσμα (ζώα, φυτά), αυτά κινούν και την ανθρώπινη συμπεριφορά. Όλα τα υπόλοιπα (συναισθήματα, λογική, συνειδητό, ασυνείδητο) αποτελούν μικρά εξαρτήματα σε μια μηχανή της οποίας κινητήρες είναι η επιβίωση και η αναπαραγωγή.

Όπως το παγώνι φουσκώνει και απλώνει τα φτερά του για να προσελκύσει το αντίθετο φύλο, έτσι κι ο κάγκουρας φουσκώνει στο γυμναστήριο, κάνει τατουάζ, κρεμάει χαϊμαλιά, κόβει τα φρύδια κλπ, έτσι επίσης κι ο δόκτορας X γράφει διατριβές επί διατριβών για την θεωρία των υπερχορδών. Ακούγεται ισοπεδωτικό αλλά έτσι είναι. Πρόκειται για τον ίδιο επιβιωτικό και αναπαραγωγικό μηχανισμό. Εκεί είναι που απλά μπαίνουν στην μέση βιολογικοί (αντίληψη, νοημοσύνη, μνήμη κλπ), και κοινωνικοί παράγοντες (εκπαίδευση, ευκαιρίες) -το γνωστό nature vs nurture- και ενώ ο κάγκουρας αρκείται σε μια βόλτα στο Mπουρνάζι με το αυτοκίνητο με τα νέον κάτω από το πάτωμα, ο δόκτωρ Χ γνωρίζει την αποθέωση στα αμφιθεατρα του Χάρβαρντ και του MIT.

Το αποτέλεσμα διαφέρει, τα μέσα διαφέρουν, τα κίνητρα όμως είναι ακριβώς τα ίδια: επιβίωση και αναπαραγωγή. Και μάλιστα ο κάγκουρας είναι πιο κοντά στην αρχέτυπη μορφή της εξέλιξης όπως αυτή παρατηρείται στα ζώα και τα φυτά ενώ ο δόκτωρ Χ καταφέρνει να κρύψει τα κίνητρά του πίσω από κοινωνικές συμβάσεις και ήθη, πίσω από ερευνητικές ψυχώσεις, πίσω από “αγαθές” διακηρύξεις για την σωτηρία την ανθρωπότητας. Το I Will Survive δηλαδή της Gloria Gaynor είναι μακράν το πιο φιλοσοφημένο τραγούδι ever.

Ακόμα και πίσω από τα θεωρούμενα πιο “αγνά” και “αθώα” συναισθήματα όπως η μητρική αγάπη δεν κρύβεται παρά ένας επιβιωτικός μηχανισμός για την διατήρηση και την διαιώνιση του είδους.

Θα μου πείτε προς τι όλα αυτά; Κάποια παρενέργεια του εμβολίου της γρίπης; Ίσως, νομίζω πάντως πως η κατανόηση των παραπάνω βοηθάει στο να προσγειωθούμε λίγο. Να καταλάβουμε πως δεν είμαστε τίποτα το ιδιαίτερο στην ιεραρχία της φύσης η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι καθόλου σοφή όπως γράφουν πολλοί. Το “τυχαίο” παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στην ιστορία. Αν για παράδειγμα ο μετεωρίτης δεν εξαφάνιζε τους δεινοσαύρους και δεν άλλαζε το κλίμα θα υπήρχαμε εμείς εδώ σήμερα; Ο “Θεός” παίζει ζάρια λοιπόν και εμείς δεν είμαστε παρά ένα ακόμα είδος του ζωικού βασιλείου που ακολουθεί απαρέγκλιτα τους νόμους της εξέλιξης και που απλά η επίγνωση του θανάτου το κάνει να θέλει να αφήσει -σώνει και καλά- τα ίχνη του στον μάταιο τούτο κόσμο.

Ας’ αφήσουν λοιπόν όλοι οι επαΐοντες το ύφος των χιλίων καρδιναλίων. Ας αφήσουν οι σωτήρες το δύσκολο έργο της σωτηρίας μας. Μην κουράζονται. Μια φίλη με την οποία συζητούσαμε το συγκεκριμένο θέμα και αυτή η συζήτηση έγινε αφορμή για να γραφεί αυτό το κείμενο, έθεσε το εξής ερώτημα: “Δηλαδή σύμφωνα με την λογική σου αυτό που έκανε τον Hawking να αναπτύξει τις θεωρίες του είναι το ίδιο που κάνει την Σάσα Μπάστα να τα πετάει όλα στη φόρα στην πρώτη ευκαιρία;” Η απάντησή νομίζω είναι καταφατική. Μπορεί μετά από αιώνες κάποιοι να διαβάζουν για τον Hawking, αλλά αυτοί οι κάποιοι είναι πιο πιθανόν να είναι απευθείας απόγονοι και να μεταφέρουν το DNA της Σάσας Μπάστα παρά του Hawking.

Πάντως για να λέμε του στραβού το δίκιο, η φύση μπορεί να μην είναι σοφή αλλά είναι δίκαιη. Μπορεί να μας μπόλιασε με τον φόβο του θανάτου αλλά παράλληλα μας χάρισε πολλά αντικαταθλιπτικά, όπως την δημιουργία, τον έρωτα, την περιέργεια και κυρίως μα κυρίως το χιούμορ…

8 Δεκεμβρίου σήμερα και πριν από 29 χρόνια δολοφονήθηκε ο John Lennon. Η μουσική σίγουρα δεν θα ‘ταν ίδια χωρίς αυτόν. Επίσης πριν από 35 χρόνια ξεφορτωθήκαμε μια και καλή το σκυλολόι των Γκλύξμπουργκ. Η Ελλάδα σίγουρα θα ‘ταν αλλιώς χωρίς αυτούς.