Ντιπ για ντιπ
Δεν ξέρω αν έχετε δει το X-Factor. Εμένα μου έχει γεννηθεί η εξής απορία. Αυτός ο Ρουβάς είναι αναμφίβολα ωραία παιδί, αλλά αφενός είναι τελείως άφωνος (αυτό το ξέραμε), αφετέρου τελείως βλαμμένο, ή όπως λένε και στο χωριό μου ντιπ για ντιπ βλαμμένο. Και δεν είναι τα σαρδάμ που κάνει, αυτό είναι το λιγότερο.
Το διαπιστώνεις στο σπινθηροβόλο βλέμμα του , στην αλά Ραν-Ταν-Πλαν καθυστέρηση στην αντίληψη, στα εκτός auto-cue τούβλα που πετάει, στο -ο Θεός να το κάνει- χιούμορ. Κι αναρωτιέμαι τι διάολο star-system είναι αυτό που αρκεί μόνο η εμφάνιση για να κάνει κάποιος καριέρα; Έχει χαθεί κάθε ποιοτικό στοιχείο; Το καλλιτεχνικό στερέωμα είναι έρμαιο στις ορέξεις και τις προθέσεις των μανατζαρέων των οποίων σε τελική ανάλυση η ικανότητα είναι αυτή που ορίζει το παιχνίδι;
Σίγουρα και στο παρελθόν υπήρχαν περιπτώσεις Ρουβά αλλά νομίζω πως ποτέ τα πράγματα δεν ήταν τόσο… ωμά. Για παράδειγμα κι ο Έλβις ήταν πολύ ωραίο παιδί αλλά κουβάλαγε ίσαμε 5 τριαξονικά ταλέντο, ήξερε μουσική και είχε φωνάρα. Η Βουγιουκλάκη ήταν ωραία κοπέλα και λαϊκό είδωλο αλλά ήταν και ηθοποιός με το “Η” κεφαλαίο.
Ετούτο το πράμα νομίζω δεν έχει ξαναγίνει σε παγκόσμιο επίπεδο: ένας άφωνος, ατάλαντος, με IQ κάτω του μετρίου να θεωρείται το ποπ είδωλο της δεκαετίας. Κι αυτό νομίζω είναι δείγμα των εκπτώσεων σε ποιότητα και γούστο στους καιρούς μας…
όνομα: Νίκος, τόπος: Αθήνα, email: varometro [at] gmail [dot] com 
Σε κάνει πραγματικά να αναρωτιέσαι “πόσο ανόητος μπορεί να είναι…;”. Όσο θετική προδιάθεση να έχει κανείς απέναντι του (νέος άνθρωπος, ευχάριστη παρουσία κ.λ.π) πραγματικά απορεί κανείς πως αυτού του επιπέδου τα βούρλα, βρίσκονται στο μέσο διακίνησης τεράστιων ποσών ανάμεσα σε εταιρίες και μμε… κατάντια.
Σωστά αυτά, από την άλλη μέσα σε όλα αυτά τα βλήτα που βλέπουμε κάθε μέρα, ο Ρουβάς είναι από τους λίγους που δεν βγαίνει να ποζάρει σε συνεντεύξεις συνέχεια, που -στο είδος που ακολουθεί – προσπαθεί. Άσχετα από ταλέντο ή ποιότητα, όπως τα ορίζει ο καθένας, βρίσκω πως είναι από τους λίγους που διατηρεί μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια.
Τώρα αν τα λέω όλα αυτά γιατί τον βρίσκω κούκλο; Κυρίως μού αρέσει το ότι έχει αυτό το χαμόγελο με τον αέρα του καλοδιάθετου ανθρώπου.
Πίστεψέ με βαρομετρε, ας είναι και αρνητικό το IQ του, το προτιμώ από την πόζα και την ξυνίλα – που συνήθως είναι επίσης ανευ περιεχομένου, αλλά περισσεύει.
Μού είναι πολύ συμπαθής, με δυο λόγια, σαν εικόνα.
(Α με την ευκαιρία: να τους ζήσει το παιδί!!:D)
Citronella δεν μου είναι αντιπαθής ο άνθρωπος και αν έκανε παιδί να του ζήσει όπως λες κι εσύ, αλλά δεν είμαι της λογικής στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι. Το παλικάρι δεν έχει ταλέντο και αυτό φαίνεται. Νομίζω οι Άγαμοι Θύται λέγανε πως άμα έγινε πρόεδρος ο Κλιντον επειδή ξέρει σαξόφωνο τότε εμείς να κάνουμε πρόεδρο τον Γιώργο Κατσαρό. Τώρα θα μου πεις οι φελλοί έχουν επικρατήσει παντού, αρχής γενόμενης από την πολιτική, το star system θα γλίτωνε; Σωστό κι αυτό…
Τι ωραία που προηγήθηκε η Citronella και θα γλυτώσω να γράψω και πολλά-πολλά.
Κοίτα: στην παρουσίαση δεν είναι ιδιαίτερα καλός αλλά είναι συμπαθής και είναι και μανουλομάνουλο (sic) οπότε κάθομαι και βλέπω τους υπόλοιπους ατάλαντους.
Εν γένει σε αυτό που κάνει είναι πολύ καλός, ήτοι ποπ τραγουδάκια (μερικές φορές και κανονικά τραγούδια πρέπει να πω), όπου χρειάζεται με ωραία χορευτικά κλπ. Είναι ένα συγκεκριμένο είδος που υπηρετεί, όπου στο εξωτερικό ας πούμε θα δεις τον Ρίκυ Μάρτιν ή την JLo.
Δεν το παίζει σοβαρός, έντεχνος, κλπ. (βλ. Χ’γιάννης, Κότσιρας, Στόκας, Πλιάτσικας, κλπ) κι αυτό για μένα λέει πολλά. Με κάνει να τον συμπαθώ και να ακούω τα μετά Ψινάκη τραγούδια του εντελώς απενοχοποιημένη.
(μας μάτιασα και “διαφωνήσαμε”)
Ιφιμέδεια διαφωνώντας συμφωνώ πως καλύτερα ο Ρουβάς παρά αυτοί που αναφέρεις, αλλά λύσε μου μια… τεχνική απορία. Μετά τον Ψινάκη τι άλλαξε ώστε να μιλάμε για π.ψ. και μ.ψ. Ρουβά; Δεν λέω πως οι ξένοι ομo-άτεχνοι του Ρουβά απέχουν μίλια αλλά τουλάχιστον κρατάνε τα προσχήματα: μια φωνή που ακούγεται, δυο συμπαθητικά τραγουδάκια κλπ…
Μα τι διάολο; είμαι το μόνο θυληκό που θεωρώ ότι αυτός ο Ρουβάς απέχει παρασάγκας από τον ορισμό “ωραίος άντρας”;; τι σκατά είναι το ωραίο; το μόνιμο χαμόγελο της colgate; ποιός άνθρωπος με φυσιολογικό iq είναι συνεχώς μες την τρελή χαρά; το σκάσε-μωρή-από-την-ζήλια-σου-έχω-λιγότερες-τρίχες-από-σένα-πάνω-μου; το απόλυτα “ξεπλυμένο” στυλάκι; (σε αυτό όμως τον ξεπερνάει ο Μαρτάκης κατά πολύ)
Πως είναι δυνατόν να μπαίνει αυτό το νερόπλυμα στην ίδια κατηγορία με έναν George Clooney; ή ακόμα περισσότερο με τον φαλακρό ψιλοστραβοχυμένο και κολασμένα γοητευτικό John Malkovich στο Ολέθριες Σχέσεις; Πάμε καλά;;;
Πες τα ρε Ελένη για να μην τα πω εγώ και μου βγει και το όνομα… :-) Πες τα, γιατί σε άντρες και γυναίκες η πλύση εγκεφάλου των media μας έχει κάνει να χάσουμε -εκτός των άλλων- και το γούστο μας.
Ανάλογα με το πρόγραμμα, έχεις και τον host, ρε Νίκο. Ποιος θα ήθελες να παρουσιάζει το X-factor; O Αγγελάκας;
Και δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που θεωρεί τον Ρουβά ταλεντάρα (εκτός ίσως από τις Ρουβίτσες που ειρήσθω εν παρόδω έχουν γίνει στην πλειοψηφία τους μανάδες).
Απλά, για την υπανάπτυκτη ελληνική ποπ σκηνή, είναι ένας καλός “δεκαθλητής” που έχει όλο το πακέτο: τραγουδάει, χορεύει, έχει ωραίο παρουσιαστικό…
(προσωπικά μου άρεσε η συνεργασία του με τον Κραουνάκη)
Ποιος ασχολείται με το X-factor; Εγώ μιλάω για το σταρ σύστεμ που έχει ανάγει τον Ρουβά σε είδωλο, αλλά νομίζω το “υποανάπτυκτη” που είπες θέτει το ζήτημα στην σωστή βάση…
εχετε δικιο για τον ρουβα, κατα την γνωμη μου υπαρχουν και χειροτερα, αλλά η βουγιουκλακη ηθοποιος με το Η κεφαλαιο;
Ναι προσωπικά πιστεύω πως η Βουγιουκλάκη πέρα από κάτι γραφικότητες του στυλ “εθνική σταρ” και πέρα από την ελαφρότητα κάποιων ταινιών, ήταν σπουδαία ηθοποιός και αυθεντικό ταλέντο.
Ροθβικός δε θα μπορούσα να είμαι. Αλλά τα σαρδάμ που τονίζεις, αποτλεούν συνηθισμένο φαινόμενο σε όποιον μιλά σε κοινό (με ή χωρίς έτοιμο κείμενο). Μπορούμε να το δούμε σε πολιτικούς και απλούς πολίτες. Νομίζω ότι απλά γινόμαστε υπερβολικά αυστηροί κρίνοντας έτσι.
Αν θες να μιλήσουμε για τις παπαριές που λέει και του γράφουν, συμφωνώ απολύτως.
Όχι δεν μένω στα σαρδάμ. Αν δεις στο κείμενο γράφω “Και δεν είναι τα σαρδάμ που κάνει, αυτό είναι το λιγότερο.“.
Συμφωνώ στα όσα λες για τον Ρουβά και το σταρ σύστεμ, για τις εκπτώσεις που έχουν κάνει ακόμα και στο πως “διαλέγουν” τα επόμενα ποπ είδωλα κτλ…
Οφείλω να πω ότι θεωρώ τον Ρουβά ειλικρινή, δεν το έχει παίξει δηλαδή ποτέ κάτι άλλο από αυτό που είναι…
Βεβαίως δε μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο μπορεί να κάτσει κάποιος να δει την εκπομπή αυτή στην τηλεόραση, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα…
Πάντως θεωρώ τον εαυτό μου “Καρεζικό” και όχι “Βουγιουκλακικό”… :ppp
Ρε παιδιά, εδώ κάνει πλέον σαρδάμ κι ο Κωστάκης, που ήταν μέχρι πρότεινος δεινός ρήτωρ, ο Ρουβάς δε θα ‘κανε??
*πρότινος
Για το αν είναι κούκλος, δεν συμφωνω ότι είμαστε τόσο ευάλωτοι στις πλύσεις εγκεφάλου.
Απλά, Beauty is in the eye of the beholder :)
Αλλά συμπαθής μού είναι γιατί είναι συνεπής (εδώ με κάλυψε η Ιφιμέδεια): δεν έκανε ποτέ (ντεμεκ) στροφή στο έντεχνο ή στο σκυλάδικο ή σε ό,τι άλλο πουλούσε.
Αντίθετα, συνέχισε να είναι αφοσιωμένος σε αυτό που επέλεξε και μάλιστα να το υποστηρίζει με χαμόγελο – παρά τα όσα του έσερναν, ούτε κλάψες ούτε “μαγκιές”. Φτάνει πια με τα μακρυνά ξαδέρφια της Μήτσι Κωνσταντάρα, που όλοι την ώρα έχουν έτοιμο το “άτιμη κοινωνία, άλλους τους ανεβάζεις άλλους τους κατεβάζεις”. Ας βλέπουμε και κάποιον που απλά ακολουθεί τον δρόμο του, με χαμόγελο.
Ρησπέκτ ρε Sakis, ρησπέκτ :)
@Ελένη
Γεια σου βρε Ελεναααααάρα, με κάλυψες απόλυτα και όσο για τον ΜΟΝΑΔΙΚΟ John Malkovich τον θέλω εδώ και τώρα!!! (επιτρέπεται να πω κάτι τέτοιο σ’αυτό το blog;)
@Citronella
Σωστό είναι το “Beauty is in the eye of the beholder”.
@offshore
Πως δεν επιτρέπεται… Οι μόνες λέξεις που θεωρούνται ταμπού σ’ αυτό το blog είναι οι λέξεις: γκαρνταρόμπα, αραβοσιτέλαιο, θύμησες, κλάσιμο, σύνθεση, αυγοτάραχο και φυσικά οι χοντρές βρισιές (που ούτε καν τολμάω να γράψω ολόκληρες) όπως Σαββόπ***ος, Μητσοτά**ς, Ψωμιά**ς.
Αχ, βρε Citronella, μόνο εσύ με νιώθεις…
Και φυσικά δεν χρειάζεται να αρέσει σε όλους ο Σάκης, αλίμονο.
Και βεβαίως η ομορφιά είναι σχετικό ζήτημα. Εμένα ας πούμε δεν μου αρέσει με τίποτα ο Αλέξανδρος Παρθένης, αλλά μάλλον πρέπει να δεχτώ ότι για τους περισσότερους θεωρείται ένας όμορφος άνδρας. Επομένως όταν οι beholders που θεωρούν κάτι beauty είναι πολλοί, τότε θεωρείται κανείς όμορφος από τους πολλούς (και όχι όλους).
Με αυτόν άδικο τρόπο διαμορφώνεται το λεγόμενο pop γούστο. Και επιβιώνουν και όντα σαν τον Χατζηγιάννη, την Σαμπρίνα, την Πόπη Μαλλιωτάκη.
Τώρα όσο για το IQ του Σάκη, που αποτελεί το βασικό θέμα του ποστ, τι να πω; Δεν είμαι σίγουρη ότι είναι τόσο ηλίθιος/χαζός/αγαθός όσο φαίνεται.
(και η Βουγιουκλάκη ήταν αποδεδειγμένα παράδειγμα αυτού).
Ιφιμεδεια εισαι πολυ ζηλιαρα. Πολυ θα ηθελα να δω την μουτσουνα σου. Ρε χαζουλα τι σχεση εχει ο Χατζηγιαννης η Σαμπρινα και ο Ρουβας με την Μαλιωτάκη? Εχω διπλοτσακαρη οτι οντα σαν και εσενα με αυτην την ανωνυμια βγαζουν ολο το μενος και τον κακο τους εαυτο πανω στους καλλιτεχνες. ΚΟΙΤΑ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΣΟΥ ΚΟΣΜΟ …………………..
Αγαπημένη μου Χριστίνα,
ομολογώ ότι έχεις αρκετό δίκιο σε όσα μου καταλογίζεις.
Καταρχήν ναι, είμαι λιγάκι ζηλιάρα: ζηλεύω ας πούμε τα μυριάκια που τσεπώνει ο Χ”γιάννης ως εθνικός τηλεπικοινωνιακός καλλιτέχνης ΟΤΕ και πάσης Ελλάδος. Κι έπειτα ναι, είμαι και χαζούλα. Αν με γνώριζες προσωπικά νομίζω ότι αυτό ακριβώς το επίθετο θα χρησιμοποιούσες για να με χαρακτηρίσεις.
Επειδή λοιπόν σου αναγνωρίζω οξύτατη διορατικότητα, θα φροντίσω να πάω να κοιτάξω τον εσωτερικό μου κόσμο πάραυτα! Και στο μεταξύ φιλάω σταυρό με τα δάκτυλά μου (κι ας μη με βλέπετε) ότι θα προσπαθήσω να προφυλάξω από το μένος μου τον καλλιτεχνικό χώρο.
Cross my heart and hope to die!
ARKETA me auta pou lete gia ton saki!!!prepei na plenete oloi sas to stomas sas kai meta na milate gia auton!!!den to jerame osoi tragoudane prepei na telionoun kai politikes epistimes kai nomiki?blepo kai tous politikous ta sardam kai tis eonies blakies tous kai paroola bauta tous psifizete toulaxiston ton saki ama thes ton akous ama den thes ton klineis !!!stamatiste epitelous na ton xtipate etsi kai foni exei kai talento o sakis thane panta protos !!!arketa pia!!!