Skip to content
Mar 24 10

Cradle of Filth feat Petros Gaitanos

by varometro

Cradle of Filth feat Petros Gaitanos
Και μια αξιόλογη καλλιτεχνική πρόταση τώρα που είμαστε κοντά στο Πάσχα. Νομίζω πως πρόκειται αναμφίβολα για την συνεργασία του αιώνα. Σίγουρα είναι -εκ πρώτης όψεως- διαφορετικοί καλλιτέχνες που όμως έχουν πολλά κοινά, πχ:

  • Αγαπημένη τους ημέρα του χρόνου είναι η Μεγάλη Παρασκευή (την προσεγγίζει από διαφορετική σκοπιά ο καθένας αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία).
  • Φοράνε το ίδιο Eye Liner.
  • Στα τραγούδια τους ασχολούνται συνήθως με θρησκευτικά θέματα.

κλπ

Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες οι Cradle of Filth θα διασκευάσουν το “Η Ζωή εν Τάφω” και ο Πέτρος Γαϊτάνος θα το τραγουδήσει ανάποδα ώστε το death metal να συναντηθεί με την Βυζαντινή υμνωδία.

Mar 22 10

ΙΕΚ Λιακόπουλος – Η μεγάλη της αρπαχτής σχολής

by varometro

Η μεταφυσική, ο κομπογιαννιτισμός, η αγυρτεία, ανέκαθεν υπήρξαν όργανο των πονηρών και καταφύγιο των κουτών. Σίγουρα το να ψάξει κανείς τις ρίζες του φαινομένου έχει ενδιαφέρον αν και εν πολλοίς δεν διαφέρουν από τις ρίζες τις θρησκείας η οποία ουσιαστικά είναι θεσμοθετημένη αγυρτεία. Ιδίως σε περιόδους βαθιάς κρίσης όπως σήμερα οι προσφορές σε μεταφυσικά δεκανίκια περισσεύουν. Δεκανίκια στον φόβο, την ανασφάλεια, την άγνοια, την αμορφωσιά του ανθρώπου.

Κάποια ψήγματα αλήθειας (που κι αυτά τις περισσότερες φορές απουσιάζουν), πλεόνασμα ανορθολογισμού, μυθοπλασίας κι ανοησίας, επιστημονικοφανές ύφος μακριά από κάθε επιστημονική τεκμηρίωση και μεθοδολογία, μυστικισμός, σωβινισμός, αντισημιτισμός, και μπόλικο θράσος αποτελούν τα συστατικά για ένα μεταφυσικό ψευδοεπιστημονικό bestseller, επωφελές για τις τσέπες των επιτηδείων και τοξικό για τα μυαλά των αφελών.

Όπως κάθε χώρος έτσι κι αυτός των σαβουρο-βιβλίων ανανεώνεται. Στα χνάρια της μεγάλης της Θεσσαλονίκης σχολής, της εξίσου μεγάλης του Τηλεάστυ Μπουμπουκο-σχολής και βεβαίως του ευαγούς ιδρύματος του Κώστα Χαρδαβέλα που φέρει τον τίτλο οι πύλες του Ανεκδιήγητου, βαδίζουν νέα φυντάνια. Ο νέος -θέλω να γίνω Λιακόπουλος στη θέση του Λιακόπουλου- ονομάζεται Νίκος Αργυρίου. Διαπίστωσα μάλιστα πως κατά σύμπτωση με τον συγκεκριμένο κύριο γνωριζόμαστε από τα εφηβικά χρόνια (καταγόμαστε από την ίδια πόλη), χωρίς να υπάρξουμε φίλοι ή να κάνουμε παρέα και προτού ανακαλύψει το συγγραφικό του ταλέντο.

Η θεματολογία του ακολουθεί τα standards του χώρου: εξωγήινοι, αρχαιολατρεία, πύλες για άλλες διαστάσεις, ομάδα Ε, αιθερικά πλάσματα, πυραμίδες, τριγωνισμοί, μυστικοί κώδικες, συνωμοσίες, σκοτεινά ιερατεία, λεξάριθμοι και πάει λέγοντας. 8 βιβλία – 30 ευρώ το πακέτο. Ομολογώ πως πέρασα υπέροχα (δεν μου ‘μεινε άντερο από τα γέλια) διαβάζοντας αποσπάσματα από τα “πονήματά του” στο blog που διαθέτει και για την δική σας διασκέδαση θα παραθέσω ένα μικρό αλλά… περιεκτικό κείμενο:

Στην Αριθμολογία, ο αριθμός 11 υπολογίζεται ως 2 και επίσης μετριέται ως 11, χαίρει ιδιαίτερης προσοχής, έτσι και στη ζωή τα άτομα 11 προσελκύουν και κατορθώνουν να αποσπάσουν ιδιαίτερη προσοχή. Ο αριθμός 11 λέγεται μυστικός, γιατί όσοι τον έχουν, κατέχουν ιδιαίτερη ευαισθησία στο να νιώθουν κραδασμούς και να βλέπουν πνεύματα. […]

Στο βιβλίο μου «ΚΛΕΙΔΙ ΑΛΛΑΓΩΝ», δίνω τον μαθηματικό τύπο, όπου το μέσον Χ ενώνει την Γη με τον Ουρανό(σ. 116-119).
Δηλαδή η ενέργεια εκφράζεται μαθηματικά ως εξής: Χ=Φ.ΓΗ (Όπου Φ=1,618 και Γη το ημερολογιακό έτος 365 ημερών).
Με βάσει των παραπάνω μαθηματικό τύπο υπολογίζουμε τις αντιστοιχίες των ΠΑΡΑΚΑΤΩ ημέρων που είναι άμεσα συνδεδεμένες :

Α) Τότε που έγινε η συναυλία του κ. Παπαθανασίου στις στήλες του Ολυμπίου Διός .
Η εν λόγω ημέρα είναι η 178η του έτους 2001 (28 Ιουνίου). Άρα έχουμε:
Χ1=1,618. 178=277+11=288 (1)
B) Τότε που έγινε το τρομοκρατικό χτύπημα στους δίδυμους Πύργους , την 11η Σεμπτεμβρίου του 2001, που είναι η 254η ημέρα του έτους και έχουμε:
Χ2= 1,618.254=400+11=411 (2)
(Σ.Σ: Κάτι ακόμα εδώ : O αριθμό 11= Φ³. Φ²)

H 11η Σεπτεμβρίου είναι η 254η μέρα του χρόνου: 2+5+4 = 11

Ο λόγος των εξισώσεων (1)/(2)=1,42 (3)
Παρατηρούμε ότι ο αριθμός 11 επαναλαμβάνεται και στις δυο περιπτώσεις. Αν τώρα διαιρέσουμε με το 11 τις προηγούμενες τιμές θα έχουμε:
288/11= 26,1 και 411/11= 37,3

Ακόμη αν το 26,1 το διαιρέσουμε με το χρυσό αριθμό Φ =1,618, θα έχουμε:26,1/1,618= 16. Ομοίως αν κάνουμε το ίδιο και με τον αριθμό 37,3, θα έχουμε:37,3/1,618= 23

Το άθροισμα: 37,3+26,1= 63,4, και, αν ο αριθμός 63,4 αν διαιρεθεί με το 1,618 μας δίνει αποτέλεσμα ίσο με τον αριθμό 39,2, όπου μας παραπέμπει στην απόσταση το 10ου Πλανήτη (ΠΛΟΥΤΩΝ).
O αριθμός 63,4 είναι ίσος με την απόσταση της μέσης τιμής του 11ου πλανήτη του /Ηλιακού μας συστήματος (βλ.,ΙΠ.ΔΟΚΟΓΛΟΥ: “Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ”, Τόμ Ά, σ. 104).
Η διαφορά των ημερών μεταξύ των δυο γεγονότων που αναφέρθηκαν είναι:
254-178=76
Αν πολλαπλασιάσουμε τον αριθμό 76 με το αποτέλεσμα της (3), δηλαδή το 1,42 θα έχουμε :
79. 1,42= 107,92 (αριθμό περίπου ίσο με την ανώτερη μέση τιμή της αποστάσεως του 12ου πλανήτη του Ηλιακού μας συστήματος( όπ. π).
Από την λεξαριθμική ανάλυση της ΜΥΘΩΔΙΑΣ, προκύπτει στο σύνολο των αναλογιών ο αριθμό 91,3 στους λεξάριθμους-στίχους που επαναλαμβάνουν μαζί ο ανδρικός και γυναικείος χορός, και έχουν άμεση σχέση με τους προαναφερθέντες πλανήτες και τις αποστάσεις τους (βλ, http://iokh.blogspot.com/Παρασκευή,
22 Ιανουαρίου 2010
/ΛΕΞΑΡΙΘΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΜΥΘΩΔΙΑΣ ΜΕΡΟΣ Β) .

Είδατε πόσο απλά είναι τα πράγματα; Ράβδος εν γωνία άρα βρέχει. Αραπάδες και μαρούλια βάλε γράμματα χασάπη. Είδατε όλοι εσείς με τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά, που έχετε βγάλει τα μάτια σας στο διάβασμα πόσο απλή είναι η επιστήμη; Πρόσθεση, πολλαπλασιασμό και διαίρεση αν ξέρεις (ούτε καν αφαίρεση) μπορείς να καταλήξεις στην ενοποιημένη θεωρία. Τι κβανομηχανικές και μαλακίες… Κι ο μπάρμπας μου ο μπακάλης θα μπορούσε να γίνει νομπελίστας. Κάθε ψιλικατζίδικο και επιστημονική λέσχη. Κάθε μπακαλόχαρτο και Principia Mathematica. Κι άμα δεν σου δένει η σούπα πετάς ένα “περίπου” και καθάρισες. Επιστημονική ακρίβεια και κολοκύθια τούμπανα… Αριθμολογία, αστρολογία, ταρώ, αυγομαντεία, χειρομαντεία. Αυτά είναι τα όπλα του σωστού επιστήμονα.

Σαφώς και ένας πανεπιστημιακός τίτλος δεν εξασφαλίζει την επιστημονική εγκυρότητα του κατόχου του. Υπάρχουν πτυχιούχοι που θυσιάζουν την επιστημονική αλήθεια και δεοντολογία στον βωμό του κέρδους. Υπάρχουν επιστήμονες που εκμεταλλεύονται την αναγνωρισιμότητα τους με το αζημίωτο. Υπάρχουν διπλωματούχοι με σοβαρές ψυχικές διαταραχές (ονόματα δεν λέω). Συνήθως όμως όλος αυτός ο συρφετός του μεταφυσικού δεν έχει περάσει καν απέξω από πανεπιστήμιο και θα έχετε διαπιστώσει πως αυτοσυστήνεται χρησιμοποιώντας τίτλους όπως “συγγραφέας”, “ερευνητής”, “μελετητής” κλπ.

Σίγουρα ο καθένας μπορεί να έχει τις απόψεις του όσο παράλογες κι αν είναι αυτές. Αυτό που θεωρώ απαράδεκτο είναι να βγάζεις χρήματα με την αγυρτεία και την απάτη.

Ρίξτε μια ματιά επί του θέματος στο παλιό καλό funEL (φίλε μας λείπεις) όπου ο παίχτης πραγματικά τα σπάει…

Mar 18 10

Όταν πέφτουν οι μάσκες

by varometro

Capitalist System PyramidΆκουγα σήμερα το πρωί στο ραδιόφωνο τον εκφωνητή, με μουσικό χαλί εμβατήρια του τρίτου Ράιχ(!), να εξαπολύει μύδρους κατά της Μέρκελ, των Γερμανών και των Ολλανδών και να καλεί σε μποϋκοτάζ των προϊόντων που εισάγουμε από αυτές τις χώρες. Οι εθνικιστικές κορώνες είναι μια συνηθισμένη τακτική αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

Γιατί ο Γιωργάκης έχει φάει τα λυσακά του προκειμένου να μας “στηρίξουν πολιτικά” η Γερμανία και η Γαλλία; Τι σημαίνει αυτή η “πολιτική στήριξη”; Πολύ απλά, το μεγαλύτερο μέρος του ομολογιακού δανείου της Ελλάδας βρίσκεται στα χέρια Γερμανών και Γάλλων τραπεζιτών. Θέλει λοιπόν ο Γιωργάκης τόσο η Μέρκελ όσο κι ο Σαρκοζύ να μεσολαβήσουν στους τραπεζίτες τους ώστε να μην μας γδάρουν στο επόμενο δάνειο που θα κληθούμε να συνάψουμε.

Αυτό όμως που δεν έχει γίνει κατανοητό, ή αποκρύπτεται εντέχνως (γι’ αυτό και οι αποπροσανατολιστικές εθνικιστικές κραυγές), είναι πως η Μέρκελ και ο Σαρκοζύ δεν είναι παρά οι υφιστάμενοι, το πολιτικό προσωπικό αν θέλετε, των κεφαλαιοκρατών. Αυτός είναι ο καπιταλισμός. Κουμάντο δεν κάνει η κάθε Μέρκελ, ή ο κάθε Σαρκοζύ, (ποτέ δεν έκαναν) αλλά το διεθνοποιημένο πλέον κεφάλαιο. Στα γεννητικά τους όργανα έχουν γραμμένο οι τραπεζίτες και οι λοιποί κεφαλαιοκράτες το περί δικαίου αίσθημα και το αν οι όροι δανεισμού της Ελλάδας είναι επαχθής. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα κέρδη τους και τώρα που σε βρήκαν στην ανάγκη θα σε ξεζουμίσουν.

Δεν έχει σημασία αν είναι Γερμανοί, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι. Και για του λόγου το αληθές σκεφτείτε πως μέρος του ομολογιακού δανείου του Ελληνικού κράτους το κατέχουν ΚΑΙ Έλληνες τραπεζίτες. Δεν θυμάμαι ακριβώς τι ποσοστό -πρέπει να είναι πάντως γύρω στο 10% – 20%. Νομίζεται ότι αυτοί διακατέχονται από φιλοπατριωτικά αισθήματα και κάνουν ότι μπορούν για να βοηθήσουν; Όχι βέβαια. Την ίδια ακριβώς στάση με τους ξένους τηρούν. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η τσέπη τους.

Θυμάστε τους πανηγυρισμούς του Σημίτη και του ΠΑΣΟΚ για το ότι έβαλαν την Ελλάδα στο “κλαμπ των ισχυρών”; Αυτό λοιπόν είναι το κλαμπ των ισχυρών: ένα τσούρμο μαριονέτες τα νήματα των οποίων κινούν οι κεφαλαιοκράτες όποτε και όπως θέλουν. Τώρα που έπεσαν οι μάσκες φαίνεται ξεκάθαρα πως δεν πρόκειται για καμιά ένωση των λαών αλλά για ένωση των κεφαλαίων. Κι όλοι αυτοί οι “αριστεροί” του Ευρωμονόδρομου και του Μάαστριχτ ας αναλογιστούν επιτέλους λίγο τις ευθύνες τους. Λίγη αυτοκριτική δεν βλάπτει…

Mar 15 10

Τα ευζωνάκια κι η διδασκαλία του μεσαίωνα στα παιδιά

by varometro

Πολλοί γονείς (υπερβολικά πολλοί) διακατέχονται από το “σύνδρομο του δημιουργού”. Θεωρούν δηλαδή πως τα δημιουργήματά τους, τα παιδιά τους, πρέπει να είναι το δικό τους alter ego, η δική τους εικόνα και ομοίωση. Δικηγόρος ο μπαμπάς – δικηγόρος κι ο γιός, Νέα Δημοκρατία η μαμά – Νέα Δημοκρατία κι η κόρη, ενώ είμαι σίγουρος πως θα έχετε δει σε φωτογραφικά ενσταντανέ, μωρά ντυμένα με την στολή του Ολυμπιακού στην αγκαλιά ευτυχισμένων μπαμπάδων και ροζ κοριτσάκια barbie δίπλα σε καμαρωτές μαμάδες.

Πολλοί γονείς επίσης βλέπουν στον πρόσωπο των παιδιών τους μια διέξοδο για την πλήρωση της δικιάς τους ματαιοδοξίας. Ο γιός πρέπει να γίνει ο πιανίστας που ΔΕΝ έγινε ο μπαμπάς κι η κόρη η μπαλαρίνα που ΔΕΝ έγινε η μαμά.

Προσπαθώ να αποφύγω τέτοιες συμπεριφορές αν και πολλές φορές δέχομαι ότι μπορεί να είναι ενστικτώδεις και κατά συνέπεια δύσκολο να τις διακρίνεις. Το ότι εγώ είμαι κομμουνιστής, άθεος και Ολυμπιακός αφορά μόνον εμένα και κανέναν άλλο. Τα παιδιά μου είναι ξεχωριστές προσωπικότητες και θα κάνουν τις δικές τους επιλογές. Σαφώς και θα επηρεαστούν από μένα (όπως και από την μάνα τους, τους φίλους τους, τον κοινωνικό περίγυρο), αλλά δεν είναι καθήκον μου ούτε η κατήχησή τους, ούτε ο δογματικός διαποτισμός. Υποχρέωσή μου είναι να μεγαλώσουν σε ένα ασφαλές και πλουραλιστικό περιβάλλον.

Θεωρώ απαράδεκτη την άποψη που λέει ότι πρέπει να κρατήσεις τα παιδιά σου στην “αποστείρωση” (οποιασδήποτε μορφής) ανάμεσα σε ασφυκτικά όρια που εσύ θέτεις με το φτωχό σου το μυαλό. Σαφώς και θα τα προστατέψεις (τα παιδιά έχουν ανάγκη από όρια – η περίπτωση της Τζούλιας είναι νωπή), αλλά άλλο η προστασία, άλλο η υστερία κι ο ψυχαναγκασμός. Δεν θεωρώ δηλαδή πως τα παιδιά μου κινδυνεύουν με το να δουν τηλεόραση με μέτρο, ή με τον να ακούσουν Σάκη Ρουβά, ή με το να κάνουν θρησκευτικά στο σχολείο και να μαθαίνουν πατριωτικά άσματα κλπ. Όλα αυτά σε μένα μπορούν να μην αρέσουν αλλά είναι μέρος την πραγματικότητας και το να αποκόπτεις τα παιδιά από την πραγματικότητα ενέχει μεγαλύτερο κίνδυνο. Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα παιδιά έχουν κρίση και κάποια στιγμή αυτή η κρίση θα καλλιεργηθεί και θα μετατραπεί σε αμφισβήτηση. Κι όταν βλέπεις τα παιδιά να αμφισβητούν (ακόμα και εσένα τον ίδιο) είναι σημάδι υγείας.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά… Γιατί στο νηπιαγωγείο (δημόσιο) ένας μπαμπάς έκανε ολόκληρη φασαρία γιατί με αφορμή την 25η Μαρτίου τους μάθανε το “Στην Αγιά-Σοφιά αγνάντια βλέπω τα ευζωνάκια“! Εντάξει από την μια μεριά τον καταλαβαίνω. Δίκιο είχε ο άνθρωπος. Είναι ένα αλυτρωτικό, μισαλλόδοξο και σαφώς ηλίθιο τραγούδι:

Κι αγναντεύοντας την Πόλη τραγουδούν και λένε:
“Πάλι θα γένει δικιά μας, να η μεγάλη εκκλησιά μας.
Τούτα είν’ οι χρυσοί της θόλοι, αχ κατακαημένη Πόλη.
Στην κυρά την δέσποινά μας πες να μην λυπάται,
εικόνες να μην κλαίνε, τα ευζωνάκια μας το λένε”
“.

Όμως η κάθε τυχάρπαστη νηπιαγωγός, δασκάλα ή καθηγήτρια (και τέτοιες θα βρεθούν αρκετές) δεν είναι η μόνη που μπορεί να μαθαίνει τραγούδια στα παιδιά σου. Τραγούδια μπορείς να τους μαθαίνεις κι εσύ και μπορείς να είσαι σίγουρος πως ανάμεσα σε ένα τραγούδι του Χατζιδάκι, ή ένα καλό παιδικό τραγούδι και τα “ευζωνάκια” τα παιδιά θα επιλέξουν τον Χατζιδάκι και το καλό παιδικό τραγούδι. Η ανοησία, η κακογουστιά κι η βαρβαρότητα δεν αντέχει στην σύγκριση με το καλό. Κι είναι ίσως καλύτερο και για τα ίδια τα παιδιά να κρίνουν και να συγκρίνουν από μικρή ηλικία παρά να ζουν σε ένα ομογενοποιημένο περιβάλλον χωρίς ετερόκλητα ερεθίσματα. Βέβαια αυτό απαιτεί ενέργεια και από την δικιά σου μεριά. Απαιτεί να ασχοληθείς με τα πιτσιρίκια κι όχι να τα παραδίδεις εν’ λευκώ στο νηπιαγωγείο, την γιαγιά, ή την τηλεόραση για να τα μεγαλώσει.

Τελικά τον κάλμαρα αν και -επαναλαμβάνω- δίκιο είχε ο άνθρωπος. Μπορεί να ήταν υπερβολικός στην αντίδρασή του, μπορεί δεν ξέρω και ‘γω τι παιδικά τραύματα να τον έβγαλαν απ’ τα ρούχα του, μπορεί τα παιδιά του να μην “κινδυνεύουν” από τα “ευζωνάκια”, αλλά δεν νοείται σύγχρονη παιδαγωγική που διδάσκει σε παιδιά 3, 4 ετών (αλλά και ανεξαρτήτου ηλικίας) τον μεσαίωνα:

Κι ο Παπάς που είναι κρυμμένος μέσα στ’ Άγιο Βήμα,
Τα ευζωνάκια δεν θ’ αργήσει να βγει να τα κοινωνήσει,
και σε λίγο βγαίνουν τ’ Άγια μέσα σε μυρτιές και βάγια.

Mar 12 10

CSI Λιανοκλάδι

by varometro

Θου Βου
Μετά από κάποια τεχνικά προβλήματα (έπιασαν οι κατάρες διαφόρων) επιστρέψαμε online και με την ευκαιρία κάναμε και ένα φρεσκαρισματάκι…

Δεν ξέρω και εγώ πόσα CSI και πόσες παρόμοιες αστυνομικές σειρές παίζονται στην τηλεόραση. CSI Λας Βέγκας, CSI Νέα Υόρκη, CSI Μαϊάμι, NCIS , Νόμος και Τάξη (με σεναριογράφο τον Μακαρέζο), Νόμος και Τάξη – ειδική μονάδα τάδε, Ανεξιχνίαστες Υποθέσεις και ένα σωρό άλλα που δεν θυμάμαι πως τα λένε. Μόνο CSI Λιανοκλάδι δεν έχουμε δει ακόμα.

Μπάτσοι, πράκτορες, ανακριτές, επιθεωρητές, ΜΑΤ και ΜΕΑ παρελαύνουν καθημερινά στις οθόνες προκειμένου να μας εξοικειώσουν με το έγκλημα, την βία, το πρακτοριλίκι, τον φόβο. Και είναι αλήθεια πως έχουμε εξοικειωθεί πλέον με τις hightech κυπατζίδηκες τεχνικές και μετά από τόση κατήχηση νομίζω πως το πόπολο έχει συνειδητοποιήσει πως κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το άγρυπνο μάτι του Σάουρον της εξουσίας (και αυτό ξέρετε μπορεί να έχει πολλές αναγνώσεις).

Εντάξει, το καλό αστυνομικό έργο (ταινία, σήριαλ, βιβλίο) μπορεί να προσφέρει μια πολύ καλή ψυχαγωγική εμπειρία στον θεατή, στον αναγνώστη. Και σίγουρα υπάρχουν τέτοια που συνδυάζουν την καλή γραφή με το σασπένς, την ανατροπή, το απρόοπτο, την φαντασία, τον διάλογο με τον φόβο και τα μύχια ανθρώπινα συναισθήματα, διαθέτουν δηλαδή όλα εκείνα τα στοιχεία που πυροδοτούν τις κατάλληλες χημικές αντιδράσεις στον εγκέφαλο.

Αλλά το κακό έχει παραγίνει ρε παιδιά… Ένα επεισόδιο να δεις μόνο από δαύτα είναι σαν να τα έχει δει όλα. Και το περίεργο είναι πως κάποια -τύφλα να ‘χουν οι Φωσκολιάδες- μετράνε χιλιάδες επεισόδια. Ποιοι νοσηροί εγκέφαλοι κάθονται και γράφουν τα σενάρια; Δεν το συζητάω πως ακόμα κι ο αστυνόμος Μπέκας είναι καλύτερος από πολλά…