Φοβούνται
Δεν ξέρω τελικά τι θα γίνει και δεν νομίζω πως μπορεί κανείς να το προβλέψει. Δεν ξέρω αν οι αγώνες των εργαζομένων θα αποφέρουν καρπούς κι αν η κοινωνία θα κινηθεί σε μια πιο προοδευτική, ριζοσπαστική κατεύθυνση. Υπάρχουν όμως κάποια σημάδια… Κάποια σημάδια που τουλάχιστον εγώ πρώτη φορά στη ζωή μου τα βλέπω, όπως για παράδειγμα…
- Η αγαστή και απροκάλυπτη (πλέον) συνεργασία σοσιαλφιλελεύθερων και εθνικοσοσιαλιστών. Τα αποβράσματα του ΛΑ.Ο.Σ. αποτελούν το καλύτερο δεκανίκι και συμπαραστάτη της κυβέρνησης.
- Η λυσσαλέα αντίδραση των κεφαλαιοκρατών και των εφοπλιστών που εκφράζεται τόσο από τους επίσημους φορείς (ΣΕΒ, Ένωση Εφοπλιστών κλπ), αλλά και από τα “his master’s voice ανδρείκελα” τύπου Μητσοτάκη (πατρός, υιού και θυγάτηρ), Πάγκαλου, Καρατζαφέρη, κλπ.
- Οι καθημερινοί λίβελοι των Μανδραβέληδων (Π. Μανδραβέλης = Δημοσιογράφος που στην σημερινή νέα Κατοχή, την Κατοχή Γ’, αποτελεί την σύγχρονη Σίτσα Καραϊσκάκη).
- Οι σπασμωδικές κινήσεις των ΜΜΕ. Και να μην μείνω στα “άδεια μάτια” και την αμηχανία των παρουσιαστών των ειδήσεων. Να χρησιμοποιήσω δύο πρόσφατα μικρά, αλλά χαρακτηριστικά, παραδείγματα. Ο ΣΚΑΪ ως ΠΡΩΤΗ ΕΙΔΗΣΗ… επαναλαμβάνω… ΠΡΩΤΗ ΕΙΔΗΣΗ στην παρούσα χρονική συγκυρία (μόλις πριν μερικές μέρες), είχε μια “έρευνα” φοιτητών του πανεπιστημίου Πειραιά που “απεδείκνυε” πως για την απαξίωση την Ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης φταίνε τα συνδικάτα(!!!), ενώ το κανάλι 9 ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ (μα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ!) παίζει ένα προπαγανδιστικό ντοκιμαντέρ με Ιταλικό σπηκάζ για τα “εγκλήματα” των μπολσεβίκων και του Στάλιν!.
- Οι άρπα κόλα “εσχατολογικές” έρευνες, προβλέψεις, αναλύσεις, εκθέσεις, διαφόρων ιδρυμάτων και πανεπιστημίων της κακιάς ώρας που σκοπό έχουν την τρομοκράτηση του κόσμου, οι κατασκευασμένες φήμες και το κλίμα φόβου που συντονισμένα διασπείρεται.
- Ο πανικός των κατ’ επάγγελμα αριβιστών και τυχοδιωκτών της πολιτικής να τρέξουν να πάρουν θέση στο νέο πολιτικό σκηνικό με νέα κόμματα, ως λευκές περιστερές εμβαπτισμένες στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ.
… που δείχνουν, πως -ίσως για πρώτη φορά από το 1989- ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ. Για πρώτη φορά από τότε έχουν απωλέσει το υπεροπτικό ύφος του “νικητή” και ανησυχούν έντονα για την κουτάλα και τα ζουμιά. Μπορεί να βγάζουν δόντια, αλλά ταυτόχρονα έχουν και την ουρά στα σκέλια. Κι αυτό σημαίνει κάτι…
ΣΥΝ 0% – Ίδια υπέροχη γεύση, 0% αριστερά
Ο Φώτης Κουβέλης δήλωσε για το νέο πολιτικό σχήμα που λανσάρει (μα να μην είναι κι αυτός κάπου πρόεδρος;): “η Δημοκρατική Αριστερά δεν κάνει καμιά παραχώρηση ούτε στον αριστερότροπο λαϊκισμό ούτε στον μυωπικό αριστερισμό“. Από την απαξιωτική χρήση των όρων “αριστερότροπος” και “αριστερισμός” εγώ ο αδαής καταλαβαίνω πως η “Δημοκρατική Αριστερά” δεν θέλει να έχει γενικώς καμιά σχέση με την αριστερά! Τώρα θα μου πείτε, την αριστερά την ρώτησες αν θέλει να έχει σχέσεις με την “Δημοκρατική Αριστερά”; Σωστό κι αυτό… Πάντως τα ενοχικά συμπλέγματα αυτών των ανθρώπων δεν έχουν προηγούμενο. Αφού θα πάνε που θα πάνε στο ΠΑΣΟΚ, τι το κουράζουν το θέμα με κόμματα κι αηδίες; Εκτός κι αν ποντάρουν στο ότι μέσω ενός κόμματος θα διεκδικήσουν καλύτερους όρους εισόδου. Πάντως το “Δημοκρατική Αριστερά” πολύ ντεμοντέ ακούγεται. Ίσως το “ΣΥΝ 0% – Ίδια υπέροχη γεύση, 0% αριστερά” να ήταν καλύτερο (ή έστω το “Άχ Μαρία!” (σσ Δαμανάκη)). Για να λέμε πάντως και τα καλά, ο νέος πολιτικός φορέας σημείωσε ήδη την πρώτη του μεγάλη επιτυχία. Ξανα-έκανε τον Νότη Μαυρουδή αριστερό, ο οποίος ως γνωστόν είχε προσχωρήσει στους οικολόγους (και όσο να ‘ναι πολύ είχαμε στεναχωρηθεί εμείς οι αριστεροί)…
Το έγραψε η Elva ως υστερόγραφο σε ένα πολύ ωραίο κείμενο αλλά νομίζω πως αξίζει τον κόπο να αποτελέσει ένα ξεχωριστό post.
Έτσι οραματίζεται την ανάπτυξη ο Πρωθυπουργός του ΔΝΤ. Σίγουρα κάθε σοβαρός άνθρωπος θα γελάσει, αλλά νομίζω πως η βλακεία του ανδρός, που ξεπερνά κάθε μέτρο, υποθηκεύει το ήδη υποθηκευμένο μέλλον μας εις τον αιώνα τον άπαντα.
Διαβάζεις λοιπόν την συνέντευξη τύπου του Γιωργάκη στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Νέα Υόρκη.
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: “Ναι, interactive. Αυτό βεβαίως πρέπει να στηριχθεί μετά, με μια πιο επίσημη και συμβατική καμπάνια στις τηλεοράσεις, με διαφημίσεις κ.λπ. Και αυτό που θέλουμε επίσης – και γίνεται μια δουλειά και προς αυτή την κατεύθυνση – γιατί εδώ χρειάζεται μια δουλειά υποδομής, είναι να δώσουμε την άλλη εικόνα της Ελλάδας. Να σας πω και το εξής: η διαφήμιση που κάναμε μέχρι πρότινος για την Ελλάδα, δυστυχώς, επιβεβαίωνε τα στερεότυπα. Δηλαδή, λέγαμε θάλασσα, ήλιος, γλέντι κ.λπ.”
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: “Ζορμπάς.”
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: “Ζορμπάς κ.λπ.”
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: ““Αβέρωφ”. Ελάτε σε ένα πολεμικό πλοίο!”
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: “Αυτό έδεσε, “κούμπωσε”, με το στερεότυπο ότι, στην Ελλάδα, είναι Ζορμπάδες, ούζα κ.λπ. Τώρα μιλούσα με έναν Καναδό. Μου λέει, “δεν δουλεύετε εσείς στην Ελλάδα;”. Του λέω, με συγχωρείς, στερεότυπο είναι αυτό. Βεβαίως, εσείς έρχεστε στην Ελλάδα, ναι, ωραία, θέλουμε να σας φιλοξενούμε, να χορέψετε, να τραγουδήσετε, να πιείτε, να κάνετε τα μπάνια σας, να ερωτευθείτε, οτιδήποτε, να τα πούμε και αυτά, αλλά ο Έλληνας δουλεύει. Αυτή είναι η τουριστική βιομηχανία. Άρα, λοιπόν, αυτό που θέλουμε να κάνουμε στην καμπάνια, είναι να αναδείξουμε κάποια άλλα θέματα της Ελλάδας.”
Όπα, λες εδώ… Μπράβο Γιωργάκη! Επιτέλους κάτι πάει να πει… Ώσπου ο Γιωργάκης συμπληρώνει:
“Μιλούσα με τους Κινέζους, και συζητούσαμε για εξειδικευμένα προϊόντα για τις αγορές. Βέβαια, η Κίνα είναι τεράστια αγορά. Αλλά πρέπει να αναδείξουμε κάτι διαφορετικό. Είναι το Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα, όπου πήγαν 2 εκατομμύρια επισκέπτες σε ένα χρόνο; Είναι ότι έχουμε το πιο φημισμένο – και δεν το ξέρει κανείς – rock climbing, την αναρρίχηση σε βράχο, στην Κάλυμνο, που θεωρείται από τα καλύτερα στον κόσμο; Και τα Μετέωρα βεβαίως, αλλά και η Κάλυμνος. Ότι θα ανοίξουμε πια μια διαδικασία, με το scuba diving, για τα αρχαία μας; Ότι στα κινεζικά, η λέξη “Αιγαίο” – έτσι μου είπαν – σημαίνει αγάπη, και τώρα θα αναπτυχθεί μια ολόκληρη βιομηχανία για να έρχονται και να παντρεύονται, στυλ “Mamma Mia”, στα νησιά μας;”
Μην ξεχάσω να αναφέρω και την σημερινή ομοφωνία και ομοθυμία πολιτικού συστήματος και ΜΜΕ. Σύσσωμος “κλήρος και λαός” λοιπόν συμφωνεί: “οι ναυτεργάτες του ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ καταστρέφουν την εθνική οικονομία“! Αυτό υποστηρίζουν οι… εξυγιαντές της εθνικής οικονομίας. Το συμφέρον της εθνικής οικονομίας κατ’ αυτούς ταυτίζεται με το συμφέρον της ANEK, της Hellenic Seaways, της Superfast, των εφοπλιστών και των ξενοδόχων. Αλλά είπαμε. Αυτή είναι η ανάπτυξη που οραματίζονται: rock climbing, scuba diving, mama mia και η “θάλασσα της αγάπης”.
Αντικειμενικότητα και παγωμένη μπύρα
Δεν ξέρω πόσα (και ποια) από τα λεγόμενα “ανεξάρτητα” και “αντικειμενικά” ΜΜΕ σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχουν που μπορούν να ισχυρίζονται πως είναι πραγματικά ανεπηρέαστα απ’ τις προσταγές των ιδιοκτητών τους. Φαντάζομαι λίγα. Ελάχιστα. Και σίγουρα κανένα από αυτά δεν παρεπιδημεί στην Ελλάδα. Το τοπίο μάλιστα εδώ θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί γραφικό αν πίσω από όλο αυτό το περίεργο σκηνικό που στήνεται καθημερινά σε τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, περιοδικά και sites δεν παίζονταν παιχνίδια εκατομμυρίων. Και βέβαια ο χαρακτηρισμός ανδρείκελα για όλους αυτούς που στελεχώνουν τα Ελληνικά ΜΜΕ είναι νομίζω επιεικής, επιεικέστατος.
Πως αλλιώς θα χαρακτήριζες κάποιον διευθυντή ειδήσεων που ως δεύτερο θέμα στο δελτίο επιλέγει ρεπορτάζ που “καυτηριάζει” την καθυστέρηση στα έργα του γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό(!) και ως τρίτο θέμα (πριν από το κλασσικό παραλιακό ρεπορτάζ κώλου) επιλέγει να προβάλει τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες της Μαριάννας Βαρδινογιάννη;
Πως αλλιώς θα χαρακτήριζες κάποιον διευθυντή προγράμματος που συντονισμένα και μεθοδικά, από τις διάφορες εκπομπές, σπεκουλάρει και προπαγανδίζει τα περί χρεοκοπίας ποντάροντας ουσιαστικά σ’ αυτήν και εξυπηρετώντας έτσι, με τον πιο χυδαίο τρόπο, τα συμφέροντα του εργοδότη του, που έχει πάρει ένα σωρό δάνεια κι έχει μεταφέρει τα λεφτά στο εξωτερικό;
Πως αλλιώς θα χαρακτήριζες ένα κανάλι που συστηματικά σιγοντάρει ένα πολιτικό κόμμα που με την άνοδό του στην εξουσία είναι σίγουρο πως θα εξασφαλίσει περισσότερα έργα στο αφεντικό;
Είναι αλήθεια πως τα ΜΜΕ στην Ελλάδα δεν αντιμετωπίζονται από τους ιδιοκτήτες τους ως αυτόνομες επιχειρηματικές δραστηριότητες αλλά ως “υποστηρικτικές” των βασικών τους ενασχολήσεων (κατασκευές, ναυτιλία, προμήθειες δημοσίου, εκδοτικά καρτέλ κλπ). Κάνω δουλειές με το δημόσιο για παράδειγμα και έχω κι ένα κανάλι και δέκα δημοσιογράφους για να… με προσέχουν. Ακόμα όμως και αυτοί που έχουν ως κύριο επιχειρηματικό πεδίο τα ΜΜΕ δεν είναι παρά τυχοδιώκτες και απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου. Η κατάσταση μοιάζει με λίγο με το αυτοσχέδιο δικαστήριο του Ρου Μπίν όπου προσέφερε “δικαιοσύνη και παγωμένη μπύρα”. Κάπως έτσι…
Κάποια στιγμή λοιπόν αυτό το παραμύθι της “ανεξαρτησίας” και της “αντικειμενικότητας” θα πρέπει να σταματήσει. Όπως ο Ριζοσπάστης έντιμα και ξεκάθαρα δηλώνει την τοποθέτησή του, “όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ”, έτσι και το Mega θα έπρεπε να αναφέρει “Όργανο των επιχειρήσεων Μπόμπολα”, το Star “Το στέκι του Βαρδή”, το Alter “Κουρής Uber Alles”, το Βήμα “Νόμος είναι το δίκιο του Λαμπράκη(RIP) Ψυχάρη”, η Ελευθεροτυπία “Στηρίζουμε τον Τεγόπουλο ελέγχουμε αυτούς που τον ελέγχουν”, ο ΣΚΑΪ “Η δεοντολογία σταματάει εκεί που αρχίζει το συμφέρον του κυρ Γιάννη” κλπ.
Κιμπαριλίκι
Για την ανακαίνιση της Γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα οι Γερμανοί απαιτούσαν όλες οι αγορές να συνοδεύονται από Γερμανικά τιμολόγια. Όλα τα υλικά έπρεπε να αγοραστούν από Γερμανικές εταιρείες. Μπορούσαν δηλαδή τα πλακάκια να είναι Ιταλικά για παράδειγμα, αλλά έπρεπε να αγοραστούν μέσω του Γερμανού αντιπροσώπου και μόνο. Κατανοητό;
Αυτά όμως αφορούν τους Γερμανούς που και κομπλεξικοί σωβινιστές είναι και η οικονομία τους καταρρέει και χειρίζονται τεχνάσματα για να τονώσουν την εσωτερική τους αγορά. Για την ανακαίνιση της Ελληνικής πρεσβείας στο Βερολίνο τα πάντα μπορούσα να αγοραστούν από παντού. Εμείς εξάλλου οικονομικό πρόβλημα δεν έχουμε και φυσικά είμαστε υπεράνω. Κιμπάρηδες ρε παιδί μου, πως το λένε. Και μην προτρέξει κάποιος… κακόπιστος να πει πως εμείς ως μόνη προϋπόθεση έχουμε την μίζα γιατί δεν ξέρω, δεν είδα…
όνομα: Νίκος, τόπος: Αθήνα, email: varometro [at] gmail [dot] com 
