Της ενθρόνισης
Το χθεσινό πανηγύρι εν’ όψη της τελετής “ενθρόνισης” του νέου πλανητάρχη που παρακολουθήσαμε σε ζωντανή μετάδοση μας υπενθύμισε πως:
α) Για τους Αμερικάνους σημασία έχει η εικόνα και όχι η ουσία της πολιτικής. Η γυναίκα του Καίσαρα αρκεί να φαίνεται τιμία, ή από μπρος παρθένα και από πίσω περνούν τρένα επί το χυδαιότερο. Τίποτα δεν ήταν τυχαίο στην χθεσινή “σεμνή τελετή”. Ακόμα και το πλάνο με το παιδάκι που κοιμόταν πίσω από τον Ομπάμα ήταν σοφά μελετημένο στα πλαίσια της κατασκευής του προφίλ του προέδρου. Σταχτοπούτες υπάρχουν μόνο στα παραμύθια και με τέτοια ταΐζουν την Αμερική και τον κόσμο ολόκληρο. Η αλήθεια είναι πως στην καπιταλιστική βαρβαρότητα κυβερνάει και θα κυβερνάει το χρήμα, οι πολυεθνικές, οι βιομήχανοι, οι μιλιταριστές και τα γεράκια. Καλές οι γιορτές κύριε Ομπάμα αλλά η ταμπακιέρα είναι το ζήτημα. Κι η ταμπακιέρα λέει πως όσο εσείς το γιορτάζετε τα κολλητάρια σας στο Ισραήλ επιδίδονται σε μια άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική καταστροφή…
β) Ξέρουμε το μέγεθος της καφρίλας των Ελλήνων δημοσιογράφων αλλά αυτά τα μπουμπούκια του Mega που μετέδιδαν το πανηγύρι να λένε πως το Rising είναι από τον πρώτο δίσκο του Springsteen to 1971 (!), πως ο Woody Guthrie έζησε τον 19ο αιώνα (!!), πως πέθανε στην φυλακή (!!!), πως του πέρναγαν την κιθάρα κολάρο κάθε φορά που τραγούδαγε το “This Land is Your Land” (!!!!). ΕΛΕΟΣ! Είστε άσχετοι ok, αλλά αν δεν ξέρετε κάτι βγάλτε επιτέλους τον σκασμό!
όνομα: Νίκος, τόπος: Αθήνα, email: varometro [at] gmail [dot] com 
Και μόνο ο τίτλος τα λέει όλα… Ενθρόνιση!!!
Να κάνω μία πρόβλεψη? Το Ισραήλ έτσι κι αλλιώς, αφού έκανε την δουλειά του τόσες μέρες στην Γάζα, θα τραβηχτεί το επόμενο διάστημα… Πας στοίχημα ότι θα το εμφανίσουν σαν επιτυχία του Ομπάμια?
Χαχαχα!! Σε σκέφτηκα όταν τα έβλεπα (ειδικά ως προς το β:)!
Ομολογώ βέβαια ότι απόλαυσα τον Boss και τους U2, αλλά από εκεί και πέρα.. οκ κι ας εκτιμώ ότι ο Bono κάνει τους αγώνες που κάνει, η ουσία όμως δυστυχώς απέχει πολύ από μια απλή αναφορά στην Παλαιστίνη.
Αφού κάνεις λόγο για “ενθρόνιση” και τα της γυναικός του Καίσαρα να κάνω ένα βήμα παραπέρα σημειώνοντας ότι επρόκειτο για μια ρωμαϊκού τύπου φιέστα. Θέαμα για το πόπολο, καλλιτέχνες οικόσιτοι της αυλής και ο καλοκάγαθος αυτοκράτορας να απολαμβάνει. Το όλο έργο είχε σαφές πολιτικό μήνυμα: είμαστε ενωμένοι, δυνατοί και έτοιμοι για το επόμενο “σοκ και δέος”.
[δευτερεύουσα ερώτηση: εσύ που διατρίβεις περί τα μουσικά έχεις ξαναδεί τόσο φασκιωμένους μουσικούς και τραγουδιστές; Την άλλη φορά υποθέτω θα ανάψουν ένα τζάκι επί σκηνής.]
@ Rocean
Συμφωνώ. Είναι φως-φανάρι πως κάπως έτσι θα το πλασάρουν…
@ Citronella
Εγώ νομίζω πως όλα τα λεφτά ήταν ο γέρο Pete Seeger. Ο Springsteen να σου πω την αλήθεια μου φάνηκε κάπως έξω από τα νερά του (και δικαιολογημένα).
@ Toni
Ακριβώς αυτό πιστεύω πως είναι το μήνυμα που ήθελαν να δώσουν. Όσο για το φάσκιωμα… Άμα υπάρχουν τα δολάρια ζεστά αγόρι μου (και φράγκα να μην πήραν η διαφήμιση ήταν τε-ρά-στι-α) τραγουδάς και με κασκόλ και με παλτό και με ηλεκτρική κουβέρτα!
Η άποψή μου για τον Ομπάμα είναι γνωστή. Βέβαια αν ήμουν μαύρη θα πανηγύριζα κι εγώ, θα πήγαινα και στην ενθρόνιση. Δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα (ως προς το καλύτερο τουλάχιστον) αλλά για τους μαύρους ήταν η μέρα που δεν θα ξεχάσουν ποτέ.
Αν το δεις σημειολογικά έχεις δίκιο. Ο πρώτος μαύρος πρόεδρος δεν είναι σίγουρα μικρό πράγμα. Το θέμα όμως, όπως λες και εσύ, είναι στην ουσία αν θα αλλάξει κάτι…