Το χαμόγελο της Ραλλίας
27. Aug, 2009 
13 Comments
Αν εξαιρέσει κανείς την καθόλου αντικειμενική άποψη που έχει η μάνα μου για μένα η οποία σαν γνήσια Ελληνίδα μάνα Π.Ο.Π. πιστεύει ότι είμαι η προσωποποίηση της εξυπνάδας(*) (αλλά και της ομορφιάς, της καλοσύνης, της ακεραιότητας, μια παραγνωρισμένη διάνοια, κάτι μεταξύ Αϊνστάιν, Ροδόλφο Βαλεντίνο και Γρηγόρη Αρναούτογλου), η πικρή αλήθεια είναι πως είμαι ένα άτομο με μια μέση νοημοσύνη. Ούτε ιδιαίτερα έξυπνος, ούτε χαζός. Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που δεν μπορώ να κατανοήσω και που για τους περισσότερους είναι απλά. Παρόλα αυτά προσπαθώ. Μου πήρε λοιπόν αρκετό χρόνο και κόπο για να καταλάβω το μήνυμα της συγκεκριμένης αφίσας.
Κάθε αφίσα είναι μια εικαστική παρέμβαση και μάλιστα άμεση και ιδιαιτέρως παρεμβατική. Ακόμα και οι αφίσες των πανηγυριών με την φωτογενή Φιλιώ Πυργάκη (σε φωτογραφία ραπροσέ τραβηγμένη προ 30ετίας και βάλε) έχουν να πουν κάτι, πολλώ μάλλον μια επιμελώς σκηνοθετημένη αφίσα όπως αυτή πιο πάνω.
Την έβλεπα λοιπόν για αρκετό καιρό στους δρόμους. Να πω την αλήθεια στην αρχή την πέρασα για διαφήμιση σχολής κομμωτικής, διαπιστώνοντας όμως ότι προβάλει τις καλοκαιρινές συναυλίες του Κότσιρα αρχίζω να την παρατηρώ. Στέκομαι στο πεζοδρόμιο δίπλα στην στάση του λεωφορείου και την κοιτώ με προσοχή.
Καταρχάς η διάταξη έχει εμφανείς θρησκευτικές αναφορές. Στο κέντρο και μπροστά ο Κότσιρας, εκ δεξιών του και λίγο πιο πίσω η Ραλλία, εξ ευωνύμων ο Μύρωνας Στρατής (τον οποίο αγνοούσα παντελώς αλλά απ’ την κουπ και μόνο φαντάζομαι είναι άξιος να σταθεί δίπλα σε έναν Κότσιρα). Θυμίζει την αγία τριάδα που όσοι πάμε συχνά στην εκκλησία σίγουρα έχουμε δει σε κάποια κόγχη ή σε κάποια εικόνα: πατέρας, υιός και άγιο πνεύμα σε ένα ουδέτερο χωρίς όρια φόντο, στημένοι αυστηρά με τον βλέμμα καρφωμένο στον παρατηρητή.
Η γραμμικότητα της χωρίστρας του Κότσιρα, η παραβολή της μορφής y=αx2 στην φράτζα του Στρατή και το ότι αν η συγκεκριμένη αφίσα ήταν άνθρωπος θα είχε πεθάνει από υπερβολική δόση Photoshop, περνάνε σε δεύτερη μοίρα αν σταθούμε στο χαμόγελο της Ραλλίας…
Γιατί η Ραλλία γελάει; Η μάλλον γιατί η Ραλλία γελάει σε αντίθεση με τους άλλους δύο οι οποίοι παραμένουν σοβαροί; Μια εξήγηση θα ήταν πως απλά είναι χαζοχαρούμενη αλλά δεν νομίζω πως έχει δώσει ποτέ αφορμή για παρόμοια συμπεράσματα. Μήπως πήρε μέρος σε κανένα ριάλιτι η κοπέλα; Μήπως προκειμένου να κάνει καριέρα προτίμησε να γίνει δημόσιο θέαμα; Άρα γελάει για κάποιο άλλο λόγο…
Προσέξτε πως το γυμνό στέρνο και οι γυμνοί ώμοι του Κότσιρα και του Στρατή οδηγούν τον παρατηρητή στο να συμπεράνει πως είναι γυμνοί. Αντιθέτως τα μαλλιά που καλύπτουν τα ανάλογα σημεία της Ραλλίας, αλλά και ένα τιραντάκι στα αριστερά που αποκαλύπτεται αν κοιτάξει κανείς καλύτερα (μόλις που φαίνεται), την θέλουν (ευτυχώς) ντυμένη στην φαντασία του.
Αν ήταν και οι τρεις γυμνοί θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει πως μεταφορικά το νόημα της φωτογραφίας είναι πως οι καλλιτέχνες “ξεγυμνώνουν” το “μέσα τους”, την ψυχή τους μπροστά στο κοινό. Δεν γίνεται όμως να την “ξεγυμνώνουν” μόνο οι δύο.
Η ντυμένη λοιπόν Ραλλία γελάει με τους γυμνούς Κότσιρα και Στρατή. Είναι το θέαμα των οπισθίων ή των γεννητικών τους οργάνων που της προκαλεί το γέλιο και γιατί; Θωπεύει ο Στρατής τα οπίσθια του Κότσιρα κατά την διαρκεί της φωτογράφισης; Το ότι βρίσκεται πίσω του του προκαλεί στύση; Έχει προηγηθεί κάτι μεταξύ τους;
Όπως και να ‘χει έχω την εντύπωση πως οι ομοφυλοφιλικές αναφορές είναι έκδηλες. Αυτό από μόνο του ίσως δεν είναι μεμπτό αλλά σε συνδυασμό με την νύξη περί αγίας τριάδας που ανέφερα πριν είναι κατάπτυστο και σε κάθε περίπτωση αναλόγως βλάσφημο με το γαλανόλευκο σφυροδρέπανο του Πανούση και το σοδομισμένο καρπούζι του γενειοφόρου καλλιτέχνη που μου διαφεύγει το όνομα. Είναι σαν να λες πως ο πατέρας το κάνει με το άγιο πνεύμα και ο υιός παίρνει μάτι και γελάει ξέρω ‘γω… Αίσχος!
Τι κάνει λοιπόν η πολιτεία; Τι κάνει ο εισαγγελέας; Πως επιτρέπει η συγκεκριμένη αφίσα να κατακλύζει τους δρόμους δηλητηριάζοντας τις ψυχές των παιδιών μας;
(*) Και το κακό είναι πως μέχρι κάποια ηλικία δυστυχώς το είχα πιστέψει κι εγώ.
Όνομα: Νίκος, Τόπος: Αθήνα, email: varometro [at] gmail [dot] com. Γεννήθηκα στις 4 Ιανουαρίου του 1972 άρα είμαι Κομψόγναθος με ωροσκόπο Ρινόκερο. Έχω ιδιαίτερη καλλιτεχνική προτίμηση σε υπερήλικες Ρωσσοεβραίους και Άγγλους τροβαδούρους (Dylan, Cohen, Jagger), σε Ιρλανδοιταλούς ρόκερς κοντά στα 60 (Springsteen), καθώς και σε αποδημήσαντες ομοφυλόφιλους Πέρσες (Freddie Mercury). 
κατ αρχην αφηστε ησυχη τη μανα σας. μια χαρα τα λενε οι μανες. οι μανες ξερουν.
κατα τα αλλα, ποσο δικιο εχετε. αισχος, ναι. δηλητηριαζουν, ναι.
παντως ο κοτσιρας πρεπει να εχει θεμα με τα μαλλια(του και των συνεργατων του τελικα) τον θυμαμαι με κατι αυστηρα καρε κομμωτηριου σε παλιες αφισσες.
θα ηθελα να τον δω μαζι με τον π. θαλασσινο(σε αφισσα, σε κουβεντα γυρω απο τριχες σε οτι να ναι.δεν θα το χανα αυτο:)
Θα μπορούσα να γίνω μέγας χορηγός σε μια τέτοια κουβέντα.
Εμεις, παντως, ως ειδικοι, διαπιστωνουμε,σαν πρωτη παρατηρηση,οτι καποιοι ζηλεψαν τις ακριβες κουπ…ταλαντουχων καλλιτεχνων μας!
Μετα, υπαρχουν καποια αλλα ερωτηματα, που για τις απαντησεις θα πρεπει μαλλον να απευθυνθουμε στη μαμα και πιθανον και στη τοπικη κοινοτητα για να μη πουμε και το local video club σας….
Y.Γ
Θα μπορουσατε να μας διευκρινισετε, επισης, τι σημαινουν τα αρχικα
‘Π.Ο.Π’; Μηπως δλδ….πασχουμε απο κατι τετοιο και δεν το ξερουμε; :)
Κατά πάσα πιθανότητα πάσχετε ακόμα και αν δεν ζείτε στην Ελλάδα από την στιγμή που είστε μάνα. Π.Ο.Π = προϊόν ονομασίας προέλευσης. Φέτα δεν τρώτε εκεί πάνω;
Επίσης ένα άλλο ενδεχόμενο, το οποίο αποδεικνύει ακόμα μια φορά την αφοσίωση του κυρίου Κότσιρα στην Τέχνη. Την ώρα της φωτογράφισης η κυρία Χρηστίδου “αερίστηκε” με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια “δυσάρεστη” ατμόσφαιρα. Ο κύριος Κότσιρας με την σειρά του μαλώνει τον κύριο Στρατή τον οποίο χωρίς δεύτερη σκέψη θεωρεί θύτη. Έλα όμως που κάνει λάθος! Την ώρα που φωτογράφος λοιπόν πατάει το κουμπί της φωτογραφικής του έχουμε την εικόνα που μιλάει από μόνη της. Τον νεαρό κύριο Στρατή να έχει “μουτράκια” γιατί τον μαλώσανε άδικα, τον “μπαμπά” κύριο Κότσιρα να έχει εκνευριστεί με το όλο ζήτημ ακαι την πονηρή κυρία Χρηστίδου να καυχιέται για το βρωμερό κατόρθωμά της…
Δεκτή και η θεωρία του “αερισμού”. Πολύ καλή σκέψη.
Θεός, και άλλο!!!
Και για τους τρεις ισχύει ο ορισμός του χαμόγελου: “ελαφρά σύσπαση του προσώπου κατά την οποία ανασηκώνονται οι άκρες των χειλιών”. Χαμογελάνε κι οι τρεις (κι ένας εγώ τέσσερις). Δεν γελάει η Ραλλία (γέλιο = η ταυτόχρονη σύσπαση των χειλικών και παριακών μυών, καθώς και οι ηχηρές εκπνοές που τη συνοδεύουν) και οι άλλοι δύο δεν παραμένουν σοβαροί, χαμογελάνε επίσης! Μάλιστα κάτι στην εικόνα, μια αδιόρατη σχεδόν διαφορά στις αποχρώσεις, μου λέει, με έμφαση, ότι όλοι είναι ντυμένοι. Οι άντρες φοράνε λευκά φανελάκια. Πράγματι κινδυνεύουν, άπαντες όμως, από υπερβολική δόση Φώτοσοπ. Μια εκδοχή είναι ότι η επεξεργασία έχει καλλιτεχνικές προθέσεις. Δεν αποβλέπει στο να κολακέψει έναν μεμονωμένα αλλά να δώσει την εντύπωση ότι τους τρεις τους δεν τους φωτίζουν προβολείς –οι τρεις τους φωτίζουν εμένα! Η εντύπωση επιτείνεται από το γεγονός ότι με κοιτάζουν κατά πρόσωπο χωρίς στιγμή να αποστρέψουν, από αμηχανία, το βλέμμα τους (κατ ανάγκην όμως, αφού αυτό είναι στη φύση της εικόνας). Μια άλλη εκδοχή είναι ότι υποκλίνονται (οι ίδιοι και ο ατζέντης τους) στον πραγματικό θεό της εποχής (οχι, δεν είναι ο θεός του Ντώκινς) που ονομάζεται “Για-Πάντα-Νέος-Στο-Σώμα”.
*
Όλα καλά αλλά τα λευκά φανελάκια που τα δες ρε αθεόφοβε;
Νομίζω ότι σ’ εκείνη την περιοχή της εικόνας το ροζ του δέρματος γίνεται σταδιακά (τελικά όμως με σαφήνεια) λευκό… Αν σου πω ότι την μεγέθυνα την εικόνα σου, για να βρω την ακριβή περιοχή που περνάει από το ροζ στο λευκό, θα πρέπει να με πιστέψεις. Δεν τα κατάφερα. Το φώτοσοπ (λέω) θα πρέπει να εξαφάνισε τα όρια. Ίσως όμως πρέπει να πάρω τους δρόμους και να φωνάζω “βοήθεια χριστιανοί, βλέπω φανελάκια”.
Αν προσέξατε στην αφίσα κάτω από τα πρόσωπα υπάρχουν χορηγοί.
Πιστεύω οτι ο κάθε καλλιτέχνης αντιπροσωπεύει τον κάθε χορηγό ξεχωριστά.
η Ραλλία το καζίνο Λουτρακίου (περνάμε ευχάριστα)
ο Κότσιρας την Μερτσέντες (σοβαρότης και κύρος)
ο Στρατής τον ΟΤΕ (νεανίας έμο με trendy κινητό)
” οι αφίσες των πανηγυριών με την φωτογενή Φιλιώ Πυργάκη (σε φωτογραφία ραπροσέ τραβηγμένη προ 30ετίας και βάλε) έχουν να πουν κάτι”
Ναι, χωρίς αμφιβολία. Της Φιλιώς όπως σου έχω γράψει κι άλλοτε λέει πόσο πολύ κακιά πεθερά είναι και πόσα πολλά τηγανόψωμα με στρυχνίνη μπορεί να μαγειρέψει και να τα φιλέψει στη γειτονιά.
Όσο για την ιερή έντεχνη τριάδα και την εξίσου ιερή απεικόνισή της, αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι το πτωχό και κουρασμενο πνεύμα μου αδυνατεί να αποκρυπτογραφίσει επαρκώς το βαθύτερο νόημα.
Με προβληματίζουν καταρχήν δύο σημεία και τα θέτω εδώ προς διάλογον και διαφωτισμόν:
Γιατί τόσο κόκκινα τα βλέφαρα του Γ.Κότσιρα; Ξαγρύπνια; Κοκαΐνη; και τα δύο;
Γιατί -ω, γιατί- ο φωτοσοπάς δεν αφαιρεί τις ρυτίδες γέλιου από τη Ραλλία; Αφήνοντάς τες επιτείνεται βεβαίως η υπόμνησις γέλιου (ή μάλλον γελοίου), αλλά φευ, η καλλιτέχνης αναδεικνύεται μεγαλύτερη σε ηλικία από τους τρεις…
Τυχαίο;
Μήπως έχουμε εδώ την απεικόνιση, όχι της ιερής τριάδας της χριστιανοσύνης, αλλά της αγίας οικογένειας; Μήπως οι ρυτίδες βοηθούν να μεγαλώσει η ηλικία της Ραλλίας και να υπονοηθεί ότι η Ραλλία ζευγάρωσε με τον Κότσιρα και μαζί έβγαλαν τον Στρατή -πράγμα πολύ πιθανόν αν το σκεφτεί κανείς και λογικά;
κοιτωντας αυτην την αφισα ας πω κ γω 2 κουβεντολογια
πρωτον η σε πρωτο πλανο κοτσιρεια εκθεση αναδεικνυει τον αρχηγο της τριαδας.θα μπορουσε να λεει=εγω καμω κουμαντο.πισω μου τα δυο νιουτσικα που με πιστευουν.εγω ομως διδω το γενικο προσταγμα.
αν προσεξετε το στομα του κο-τσι-ρα ειναι σοβαρο σφιγμενο σα να επροκειτο να πει ευφυολογημα και σιωπα,ενω τα ματια του γελουν.τη στιγμη της φωτογραφισης νιωθει κι ο ιδιος τη γελοιοτητα και φχαριστιεται λεγοντας απο μεσα τπυ=παλι θα τα κονομησω!αχ,σας περιμενω αυτηκοες μαρτυρες να σας χαιδεψω τ αυτια με τη ροζ φωνουλα και τα εκλερ στιχακια και να βαυκαλιστω παλι με τα σουπερ τραγουδια!
το γυμνο δεν ξερω που παραπεμπει,ισως στον ερωτισμο,στο οτι εμεις περναμε καλα,ελα και συ αλλα μονο να κοιτας?δεν ηξευρω…
η εκφραση της ραλλιας ειναι σαν να σκοραρε στο 89 λεπτο μεσα στο μπερναμπεου και να ηλθαμε χι με τη ρεαλ.εχει εναν αδικαιολογητο ενθουσιασμο και μια εγρηγορση αταιριαστη με το γενικο πλανο.σα να βιαζεται να προσπερασει τον κοτσιρα-που ξεχασα να επισημανω οτι ο συνδυασμος βλεμματος και στοματος παραπεμπει σε μαθητη που εμαθε την προπαιδεια μετα απο προσπαθεια 11 ετων!
ο τριτος ο μυρων εχει μια πιο ουδετερη σταση σαν να αποδεχεται τα πεπραγμενα,ακολουθει πιστα και ειναι ετοιμος να εκτελεσει καθε εντολη του αρχηγου.
να ναι καλα ο εμπνευστης της αφισας!χαρισε απλοχερα το γελιο στους αφισοκολητας και σε πολλους που την αντικρισαν!η επομενη θα ναι πιο ξεκαρδιστικη φανταζομαι!αμα ο ανθρωπος ειναι ποιοτικος…