Women vs Men

“Δε λέω, ήταν τέλειος: ψηλός, ξανθός, αθλητικός, έκανε διδακτορικό, ιστιοπλοΐα, μπάσκετ, Κάμα Σούτρα, κρέπες, φασολάκια λαδερά, όλα τα χατίρια, τα κόλπα, τα ακροβατικά…” Cosmopolitan – Οκτώβριος 2003

“…η κομψότητα και το σωστό ντύσιμο έχουν πάρει τις τελευταίες δεκαετίες την κατιούσα. Αυτό μπορεί κανείς να το παρατηρήσει πολύ εύκολα αν προσέξει σε οποιαδήποτε κοσμική συγκέντρωση διεθνώς (ακόμα και στην τελετή απονομής των Όσκαρ), πόσο λίγοι είναι οι άνθρωποι (το πολύ 5%) των οποίων το πουκάμισο εξέχει όσο πρέπει από το σακάκι.” Status – Ιανουάριος 2004

Οι βιολογικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών έχουν σίγουρα ως αποτέλεσμα και την διαφοροποίηση των δύο φύλλων σε αρκετά θέματα συμπεριφοράς. Όμως… πιστεύω πως πίσω από τις αυστηρές λογικές του “γυναικείου” και “αντρικού” κρύβονται πάντα οι πιο φασιστικές και αντιδραστικές δυνάμεις της κοινωνίας. Κρύβονται εκείνοι που επενδύουν και κερδίζουν από αυτόν τον κάθετο διαχωρισμό. Και είναι πολλοί από δαύτους… πολιτικοί, media, παπάδες κλπ.

Με το DNA και την συνεισφορά της μητέρας φύσης σίγουρα μεταφέρονται πληροφορίες που διαφοροποιούν τα δύο φύλλα. Αλλά με τον ίδιο τρόπο μεταφέρονται και πολύ περισσότερες πληροφορίες που δεν έχουν να κάνουν με το φύλλο. Μην ξεχνάμε επίσης το κοινωνικό και οικογενειακό πλαίσιο που μεγαλώνουμε, τις κοινωνικές και ηθικές αγκυλώσεις σε πολλές εκφάνσεις της ζωής μας.

Κατά την γνώμη μου πολύ πιο ουσιώδης και διακριτές είναι οι διαφοροποιήσεις που τέμνουν και τα δύο φύλλα οριζόντια. Δηλαδή, υπάρχουν έξυπνοι άντρες και έξυπνες γυναίκες, ηλίθιοι άντρες και ηλίθιες γυναίκες, ευαίσθητοι άντρες και ευαίσθητες γυναίκες, σκεπτόμενοι άντρες και σκεπτόμενες γυναίκες κ.ο.κ..

Αντί να υπάρχουν γυναικεία και αντρικά περιοδικά λόγου χάρη θα έπρεπε να υπάρχουν περιοδικά με βάση τον οριζόντιο διαχωρισμό. Αντί να υπάρχουν περιοδικά του στυλ Cosmopolitan, Elle Madame Figaro κλπ από την μια μεριά, ή Men, Status Penthouse κλπ από την άλλη, θα έπρεπε να υπάρχουν άλλα αντίστοιχα που θα εστίαζαν σε χαρακτηριστικά ευρύτερα και “πανανθρώπινα” και όχι αποκλειστικά στο δίπτυχο άντρας-γυναίκα και είμαι σίγουρος ότι θα είχαν μεγαλύτερη επιτυχία.

Γιατί κύριε Cosmopolitan να έχεις την στάμπα του γυναικείου περιοδικού κάτι που παίρνει μπάλα όλες τις γυναίκες. Σε διαβάζουν μήπως όλες οι γυναίκες; Όχι βέβαια! Σε διαβάζουν μόνο οι κότες. Έ, τότε γιατί να μην λέγεσαι “Η κότα” ή “chick” άμα σε χαλάει (που θα σε χαλάει) το Ελληνικό; Εσύ κύριε Status ξέρω ‘γω, γιατί να λέγεσαι αντρικό περιοδικό και να παίρνεις φαλάγγι όλους τους άντρες από την στιγμή που σε διαβάζουν μόνο οι απανταχού κομπλεξικοί με την χλιδή, το life style και με σοβαρό πρόβλημα στύσης. Μπορείς άνετα να λέγεσαι “ο Λάκης”. Με την ίδια λογική το Madame Figaro θα μπορούσε να λέγεται “Μοντέρνα Ανοργασμική”, το Elle “Με τα Λεφτά του Άντρα μου”, το Men “Lobotomy”, το Penthouse “Σύγχρονος Αυνανιστής” κλπ.

Πιάστε ρε καθίκια το κοινό που σας αξίζει και αφήστε κάτω τους άντρες και τις γυναίκες στον πραγματικό κόσμο, στις κοινές τους αγωνίες, στα κοινά τους προβλήματα. Είναι σίγουρο ότι οι περισσότερες γυναίκες δεν είναι οι ανεγκέφαλες καταναλώτριες με τέλειο κορμί όπως τις θέλει ο Κωστόπουλος και ο Αναστασιάδης. Είναι επίσης σίγουρο ότι οι περισσότεροι άντρες δεν είναι φλώροι καριερίστες ζιγκολό γεμάτοι μυς στο σώμα και το μυαλό. Ας το καταλάβουν κάποια στιγμή αυτό κάποια κορίτσια και αγόρια που έχουν σαν πρότυπα όλες τις τσούλες και τους ηλίθιους των καναλιών και του Star System που μιλάνε Ελληνικά χειρότερα από τον Γκμοχ και τον Μπάγεβιτς. Ας πέσουν επιτέλους οι μάσκες του “γυναικείου” και του “αντρικού” και ας δούμε τον μηχανισμό που μας θέλει μαριονέτες σε ένα αναχρονιστικό παιχνίδι υπό το πέπλο του κοσμοπολιτισμού. Σε τελική ανάλυση αν πρέπει σώνει και καλά τα παιδιά να ακολουθήσουν ένα πρότυπο θα τους συνιστούσα την πρόταση του John Lennon:

Keep you doped with religion and sex and TV
And you think you’re so clever and classless and free
But you’re still fucking peasants as far as I can see

There’s room at the top they are telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill

A working class hero is something to be…